Op de unief hebben we een paar Chinese collega’s. Dat zijn stuk voor stuk harde werkers die een aantal jaren in Gent komen wonen en werken. Ze laten daarvoor alles enkele jaren achter. Soms zelfs vrouw en kind.

Ik heb ook een Chinese collega gekregen en ze zit recht tegenover mij. We hebben vaak interessante cultuurbabbels en ik heb daar echt al veel uit geleerd.

Woensdag had de collega een goed idee: ze liet mij en een andere collega kennismaken met zelfgemaakte en uit China meegebrachte peach blossom tea (perzik bloesem). Het recept klinkt als volgt: doe wat blaadjes in een glas, giet er nadien warm water op, laat vervolgens koud worden en voeg dan wat honing toe om de bitterheid wat te milderen. Drink de thee koud en eet de bloemetjes op. De thee heeft als leuke bijkomstigheid dat je er een mooie huid van krijgt, aldus de collega. Read the rest of this entry »

Vorige week mocht ik een bijzonder verjaardagsgeschenk verzilveren: een kookles bij Kristof Coppens van 1-ster Michelin restaurant Apriori (eerdere bespreking) in Haaltert.

Kristof Coppens geeft een paar keer per jaar op maandagavond een kookdemo. Gedurende een uur demonstreert de chef hoe hij 3 gerechten maakt. Nadien nemen alle deelnemers van de demo samen plaats aan tafel en worden de gerechten geserveerd. Vorige week stonden er op het menu: gegrilde zeetongfilets en risotto met saffraan, Franse hoeveduif roségebraden met inlandse asperges en zalf van eierdooier, als afsluiter een spons van yoghurt met meloen (meer foto’s op Flickr). Read the rest of this entry »

Afgelopen week gingen we eten in Hof ter Eycken, een 1-ster Michelin restaurant in Ninove. Aan het fornuis staat Philippe Vanheule die voornamelijk de klassieke Franse keuken combineert met eigentijdse zuiderse accenten.

Voor mij was Hof ter Eycken het restaurant waarover ik in mijn leven al het meest gehoord had, zonder er zelf langs te gaan. Eén van die hardnekkige geruchten was dat je er met honger buiten komt, omdat er te kleine porties (typisch voor de zogenaamde haute cuisine) geserveerd worden. Tijd om het zelf eens te proberen.

Via een klein baantje rij je tot op de parking van het prachtige gebouw. Oorspronkelijk werd dat namelijk gebruikt als stoeterij (paardenfokkerij). Jammer genoeg was het nog niet warm genoeg om buiten te aperitieven, want de tuin zag er zeer gezellig uit. We kwamen net iets te laat om het aperitief te nuttigen in het salon, dat al vol zat, en dus kregen we onmiddellijk een tafel in de ruime zaal. Het interieur is er eerder rustiek, maar vooral gezellig en je zit er op je gemak. Geen drukke bedoening zoals wel vaker het geval is.

We bestelden een champagne van het huis en kregen een overheerlijke blanc de noir geserveerd. Nadien volgden: aperitiefhapjes; Gepocheerde Mechelse asperges, koningsdorade in olijfolie met tomaten en basilicum;  Ravioli van kreeft met ricotta en bladspinazie;  Krokant gebakken kalfszwezeriken met sot-l’y-laisse van hoevekip, morieltjes en coulis van erwten; Lamsvlees uit Sisteron, polenta met piment en rozemarijn, enkele primeurgroenten met olijven uit Nice, kalfsjus;  Verse en gerijpte kazen door het huis ‘La Petite Vache’, broodje met noten en gedroogd fruit ( mits supplement 12 €) en Gekarameliseerde brioche, roomijs met amandelmelk, bavarois van chocolade ‘’pure caraibe’’ met frambozen. We sloten af met een koffie en de daarbij horende versnaperingen. Read the rest of this entry »

De laatste dagen lijkt iedereen wel een mening te hebben over het wel of niet gebruiken van Facebook op het werk. In de krant vinden we dan artikels met koppen als “Surfen naar Facebook en YouTube kan de productiviteit verhogen” (De Standaard, 03/04/2009), andere media zijn minder nauwkeurig en stellen maar gelijk dat privésurfen zelfs goed is voor je baas.

Als ik zo een kop lees, dan heb ik daar onmiddellijk mijn grote twijfels bij. Ik geloof simpelweg niet dat er een directe relatie is tussen privésurfen, en dan meer specifiek Facebook, en een verhoogde productiviteit, ik zet mijn geld eerder op het tegenovergestelde.

Wat lezen we in het bewuste artikel van De Standaard: “Werknemers die tijdens de werkuren regelmatig even langslopen op hun Facebookpagina of online aankopen doen, presteren vaak beter dan collega’s die dat niet doen. Dat blijkt uit een studie van onderzoekers aan de universiteit van Melbourne, zo meldt de Britse krant The Independent.”

Ik citeer nog 2 paragrafen uit het artikel: “‘Mensen die voor het plezier surfen op het werk – een fenomeen dat wordt aangeduid met de term ‘Workplace Internet Leisure Browsing’ of WILB – en dat voor maximaal 20 procent van hun totale werktijd, zijn ongeveer 9 procent productiever dan mensen die dat niet doen’, aldus dr. Coker.”
“‘Mensen moeten even afleiding zoeken voor ze zich opnieuw geconcentreerd op hun werk kunnen storten. Korte pauzes zoals een snelle surfbeurt op het internet zorgen er voor dat de hersenen even kunnen rusten en leiden daarna tot een grotere concentratie, en bijgevolg tot een hogere productiviteit’, legt dr. Coker uit.”

Ik heb 2 grote bedenkingen bij dit onderzoek en de resultaten. Ten eerste de autoriteit van het onderzoek, ten tweede de conclusies. Read the rest of this entry »

Ik zal mijn blog nooit omschrijven als een dagboek. Maar voor sommige terugkerende posts, lijkt mijn blog toch wel te functioneren als een logboek. Voor verjaardagen uit het verleden bijvoorbeeld: 34, 33, 32, 31 en 30.

Vandaag worden er 35 kaarsjes uitgeblazen. Ma femme heeft dus hopelijk een grote taart voorzien die al die kaarsjes kan dragen, want het beginnen er veel te worden. Op naar de 36.

Sporten is belangrijk, het hele jaar door. Alleen durft sporten nog al eens wat tijd te kosten, tijd die er niet altijd is. Voor die momenten heb ik sinds ik deeltijds aan de universiteit werk, ook geen excuus meer. Het grootste sportcomplex van de unief ligt vlak naast mijn bureau zeg maar. Concreet resulteert dat voor mij in het regelmatig beoefenen van 2 extra sporten: badminton en zwemmen.

Ik heb mij voor de gelegenheid ook een badminton racket gekocht,  maar ik ben er niet zo tevreden over. Gewoon een racket uit de rekken plukken, was blijkbaar geen goed idee. Voorlopig ga ik niet in een nieuw investeren, maar mochten we met ons groepje blijven spelen, dan wil ik er mij wel eens in verdiepen om echt een deftig exemplaar op de kop te tikken. Sinds kort spelen er ook 2 Chinese collega’s met ons mee, en het moet gezegd, het niveau en het tempo vliegt naar boven. Chinezen zijn goed voor de conditie.

In het sportcomplex huist ook een mooi zwembad, en dat biedt mij de mogelijkheid om binnen het timeframe van één uur te sporten. En toch kan ik niet zeggen dat ik graag zwem. Het is voor mij altijd een functionele sport geweest: omdat ik het nodig had als surfer en duiker, omdat het een sport is waarbij je weinig gewrichten belast en nu dus… omdat het weinig tijd kost. Ik heb ook altijd het gevoel gehad dat ik veel beter zou kunnen als ik maar eens iemand vond die naar mijn zwemstijl wou kijken (echt naar gezocht, maar geen leerkracht gevonden). Een paar weken geleden was ik dat verhaal aan een collega sportleerkracht aan het vertellen.

U kan het vervolg al raden. Vandaag lag ik in het zwembad voor een uurtje zwemles. “Dat valt goed mee”, zei de collega, waarna een lange lijst met verbeterpunten volgde. Na een half uur oefenen, voelde het zwemmen totaal anders aan. Ik zal nog veel moeten oefenen om mijn fouten eruit te krijgen, maar ik had voor het eerst sinds lang weer echt plezier aan het zwemmen zelf.

En dat bracht mij tot de bedenking dat we zoveel vaardigheden tijdens onze kindertijd of jeugdjaren aanleren en nooit meer opfrissen. Ik had al een beetje hetzelfde gevoel bij auto rijden, maar het is ook van toepassing bij sporten zoals zwemmen. Vaardigheden opfrissen, ik kan het u ten zeerste aanraden.