Ik ben in een verlofstelsel gestapt voor mijn onderzoek. Tijd gekocht om te schrijven zeg maar. Mijn eerste 8 bladzijden, in de vorm van een conferentie paper (artikel dat opgestuurd wordt naar een conferentie met als doel er te mogen presenteren), zijn bij deze een feit. Er is nog feedback op komst, maar zodra die verwerkt is, gaat de paper de deur uit.

Dergelijke wetenschappelijke papers schrijven is een leerproces heb ik ondertussen mogen ondervinden. Mijn versie vandaag bijvoorbeeld is absoluut nog niet goed genoeg om als artikel ingezonden te worden naar een wetenschappelijk tijdschrift. Dat wordt de volgende stap en zal nog een paar weken in beslag nemen.

Niet onbelangrijk bij het schrijfproces is de feedback van collega’s. Ik heb ondertussen al begrepen dat die feedback mijn teksten enorm veel beter maken.

Waar ik in de toekomst wel nog werk wil van maken, is het vertalen van mijn onderzoek naar teksten die door iedereen gelezen kunnen worden (mijn Engelstalige blog, open journal). Maar dat is voor later. Het eerst volgende punt op de agenda zijn de Surf Onderwijsdagen. Gezien ik zoveel stof heb doen waaien om te mogen presenteren, wil ik ook een echt goeie presentatie hebben. Wordt vervolgd.

We zijn ondertussen in jaar 3 van het doctoraat. De voorbije 2 jaren werkte ik 50% aan mijn doctoraat en gaf ik 50% les. Dit jaar zal ik 80% aan mijn doctoraat werken en nog maar 20% les geven. De extra tijd betalen we wel uit eigen zak.

Want dat was mijn conclusie na vorig jaar: zo kon het niet meer verder. Op mijn hogeschool is een halftijdse opdracht in theorie 50%, maar in praktijk kost het gewoon veel meer tijd. Daarbij komt ook nog dat het doctoraat dat ze van mij verwachten aan de universiteit, niet te realiseren valt op 2,5 dag per week. Ik weet dat dit aan sommige andere universiteiten wel kan, maar niet in Gent. Daar ligt de lat hoger.

Ik zit nu al een paar weken in het nieuwe regime, en het is duidelijk dat het een goede keuze was. Na 2 jaar kan ik mij eindelijk eens focussen en zaken afwerken. Ik heb mijzelf een aantal doelen gesteld, en het ziet er ook naar uit dat ik die zal halen.

Jaar 2 was er eigenlijk één om snel te vergeten. Jaar 3 belooft een mooi jaar te worden. En we hebben er zin in.

Daarnet was ik het verslag van een vergadering aan het doorlezen. Het viel mij op dat wij blijkbaar af een toe een “bad” krijgen (taalbad bv.). En “ondergedompeld” worden. Ik voeg daar spontaan aan toe dat we ook af en toe “verzuipen”. Vergeet ik nog water-woorden?

Ik heb de voorbije weken mijn netwerk gespamt. Via mail, Edublogs.be, Facebook, Twitter en LinkedIn.

De reden hiervoor was het feit dat ik graag wou spreken op de Surf Onderwijsdagen 2010 in Utrecht. Als kleine onderwijsgarnaal word ik daar niet gevraagd, maar via een publieksstemming was het wel mogelijk om binnen te geraken. Toevallig had mijn collega Jean-Marie dezelfde doelstelling en konden we samen actie voeren.

Gisteren werd het resultaat bekend gemaakt. Bijna 900 mensen brachten hun stem uit, waarvan ik er 182 mocht ontvangen en daarmee gelijk eerste eindigde (* bloos *). Collega Jean-Marie werd tweede. Waarschijnlijk beschikken ze daar nu bij Surf over bijna het volledige adressenbestand van onze collega’s op Hogent en UGent. Hehe.

Om eerlijk te zijn gebruik ik de conferentie als wortel (als in “the carrot or a stick“) voor mezelf. Ik wil tegen eind oktober een analyse binnen mijn onderzoek afgewerkt hebben en de resultaten kunnen publiceren.

Dat ik een fijn netwerk heb, wist ik wel, maar dat men zo massaal zou reageren, daar werd ik toch een beetje stil van. Bedankt iedereen. Meer info en verdere verslaggeving van de conferentie kan u de komende weken op Edublogs.be terugvinden.

Als Ph.D-student zijn er een aantal zaken die ik moet doen de volgende jaren om mijn doctoraat te behalen (conditio sine qua non). Op nummer één staat artikels schrijven, direct gevolgd door presenteren op enkele internationaal en binnen mijn vakgebied erkende conferenties (bijvoorbeeld ICLS, CSCL, EARLI en AERA). Dat schrijven staat met stip bovenaan op mijn todo-lijst voor volgend jaar, het presenteren zou een automatisch gevolg daarvan moeten zijn. Als voorbereiding op dat alles ben ik afgelopen week naar een wetenschappelijke conferentie geweest. In Chicago.

Chicago is een fijne stad om een paar dagen te vertoeven. Het weer was ook prachtig afgelopen week (warm, maar niet vochtig) en ik had enkele fijne collega’s mee. Op de conferentie-vrije dagen vond ik ook de tijd om 2 wandelingen te doen met de Chicago Architecture Foundation (CAF) en een dagje rond te slenteren in het Art Institute of Chicago. Lang geleden dat ik zoveel foto’s genomen heb. En ze opgeladen heb op Flickr.