Quizzen en kussen

Wat doet een mens op een vrijdagavond? Is quizzen voor Broederlijk Delen bijvoorbeeld. Je moet waarschijnlijk leerkracht zijn om zo een activiteit in je agenda te zetten. Samen met nog een 30-tal andere teams, waaronder opvallend weinig leerkrachten (was dit een newbie-event?), begonnen we aan een avond voor het goede doel. Het werd zowaar een quiz marathon, en 4 uur later was ik erg opgelucht toen ik naar huis kon. Met de punten zat het niet zo snor, mijn kennis over andere leerkrachten, Broederlijk Delen zelf, Typetjes van Chris Van Den Durpel en Gentse kerken was blijkbaar niet zo indrukwekkend. Ik heb duidelijk een andere specialisatie, troostte ik mezelf.

Het leukste van de avond was eigenlijk om leerlingen op een andere manier te leren kennen. Vooral de manier waarop ze met relaties omgaan was leuk om te observeren. We hebben al 10 minuten een relatie kirde er eentje, waarop ze op haar vriendje vloog om 2 minuten later door de vrouw van de directeur berispt te worden. Had ik daar zelf een opmerking moeten over maken? Ik ben ook maar een eerstejaars leerkracht denk ik dan. Mijn kussende leerling bleek ook nog een ander vriendje te hebben. En die was met zijn vrienden op komst om hen af te slaan. Afslaan, dat is duidelijk het buzz-woord van die mannen. Dat woord wil ik ook wel is gebruiken als ik een van die kiekens van mijn interim-kantoor aan de lijn heb. Wat scheelt er nu weer, ik zal u zeker is moeten komen afslaan! Ik zie ze al van haar stoel vallen.

Het leukste aan die gasten is dat ze het nieuws zelf ter plaatse maken. Dat gaat dan zo. X en Y staan buiten, waarop een zekere Z binnen komt, die aan het lief van X zegt dat ze stond te kussen met Y. X komt binnen, hoort en ontkent onmiddellijk het verhaal, dat dan in volle vaart moet gemeld worden aan de andere medeleerlingen. Aangezien er van die Y ook nog is 2 exen in de zaal bleken te zitten, was het woord afslaan hier natuurlijk erg op zijn plaats.Terwijl X haar verhaal vertelt, slaagt ze er trouwens in om eerst heel ongelukkig te kijken, waarop iedereen vol medelijden vraagt wat er is. Dan vervolgt ze het verhaal met veel pathos en eindigt met krokodillentranen. Twee seconden later is ze weer al glimlach en zien we ze plaats nemen op de schoot van haar vriendje om hem te kussen.  Ik kon het hele verhaal niet meer volgen, maar zij zelf ook niet denk ik. Ik ga morgen wel met een smile voor de klas staan. Vooral als ik juffrouw ik-kus-jan-en-alleman en de ik-maak-zo-nog-wat-nieuws madam in het vizier krijg.

U zegt?