Vorig jaar kreeg ik van mijn Eva tijdens onze vakantie een Lomo fisheye2 en de daarbij horende Fisheye Submarine case cadeau. Ik probeerde de camera in alle lichtomstandigheden én onder water. Van de eerste keer goede resultaten halen, had ik niet verwacht. Maar helaas liep het mis op een manier die ik niet bepaald ingecalculeerd had: ik opende de camera te vroeg, waardoor net niet de helft van de foto’s overleefden.

Vandaag heb ik eindelijk mijn 2e rolletje laten ontwikkelen. Het resultaat is al stukken beter. Uit de eerste reeks was alvast duidelijk geworden dat er niet genoeg licht kan zijn, zowel boven als onder water.

De foto’s waarop iemand herkenbaar is, zal ik zoals gewoonlijk, niet publiceren. Toch heb ik van de 2 rolletjes samen, een 19 foto’s (goeie en minder goeie) opgeladen op een (nieuwe) lomo set op Flickr.

Leuk speelgoed die lomo, maar ik moet wel nog wat oefenen. Commentaar én tips zijn welkom op Flickr (en hier ook natuurlijk).

Onze vrienden waren creatief met speelgoed vrijdag. Alleen jammer dat de eendjes niet kunnen zwemmen. Ze vallen om in bad. Moeten de speelgoedmakers dat niet testen voor het in produktie gaat? Drama in bad. Ontgoocheling al om.

Read the rest of this entry »

We hadden de voorbije dagen een aantal duiken gepland (allen op Vancouver Island, British Columbia, Canada).

De eerste duikplaatsen lagen rond Victoria. De plaatselijke duikschool (Ogden Point Dive Center) vaart er alleen tijdens het weekend uit. Op zaterdag zouden we 2 duiken doen rond Race Rocks, een beschermd natuurgebied, op zondag 2 wrakduiken die gezonken werden als artificieel rif.

Duiken in Canada doe je bij voorkeur in een droogpak omdat het water nooit warmer wordt dan 10 graden. Toeristen kunnen wetsuits huren (dubbel 7 neopreen). Helemaal ingepakt vertrokken we dus op zaterdag met een zeer snelle boot richting Race Rocks. Ongeveer 5 minuten voor we er zouden aankomen kreeg de boot motorpech. We werden door een vriendelijke opa (in een dikke boot) weggesleept naar de dichtstbijzijnde haven. Toen hij bij de boot kwam zei hij nog: “is dit dezelfde boot die vorige week gezonken is?”. Ja dus. De duikschool had geen moeite gedaan om de motor te laten nakijken en herstellen. Wij en de boot werden opgehaald in de haven en terug gebracht naar het duikcentrum. Aangezien duikcharters hier niet dagelijks vertrekken, viel bij deze ook onze kans in het water om te duiken op Race Rocks. Nadien zouden we vernemen dat OgdenPoint geen goede reputatie heeft. (Als u een duiker bent die op deze plaats wil duiken, probeer dan vanuit het nabij gelegen Sydney te duiken).

Dag 2 met hetzelfde duikcentrum verliep gelukkig beter (met een andere boot). Op het programma stonden de G.B. Church (klein vrachtschip) en de Mackenzie (torpedo).

Read the rest of this entry »

Het is eindelijk zover: ik ben nu PADI Divemaster.

Ergens in het voorjaar van 2005 ben ik er samen met 2 anderen aan begonnen. In onze (koude) wateren is het op zich niet vreemd om er een jaar over te doen. Uiteindelijk dien je behoorlijk wat praktische en theoretische proeven af te leggen, alsook een stage te doorlopen. Het heeft een jaar langer geduurd dan gepland, maar sinds gisteren is het een feit.

Voor zowel de federatie als de commerciële duikwereld heeft het diploma een professionele waarde. Dat wil zeggen dat ik, mits de juiste lidgelden en verzekeringen, nu ook als duikprofessional aan de slag kan. Divemasters worden wereldwijd tewerkgesteld als duikgidsen en mogen ook enkele cursussen zelfstandig geven.

Mij interesseert vooral het feit dat ik nu “onderwijsbevoegdheid” onder water zal hebben. Dat aspect wil ik ook verder gaan uitbouwen, in eerste instantie als assistent van de instructeur. Ik heb wel ambitie om zelf instructeur te worden, maar laten we daar niet op vooruit lopen. Eerst even genieten van dit diploma.

Als je gaat duiken zijn er 2 zaken die je onmiddellijk merkt:

• Water absorbeert licht zodat de ene kleur na de andere verdwijnt. Na een een paar meter is alles blauw-groen.
• Voorwerpen lijken dichterbij te zijn dan in werkelijkheid het geval is (oppassen dus met stoere duikersverhalen over grote vissen).

Op de duikschool geven we nu ook onderwaterfotografie met SeaLife DC600 toestellen. Het voordeel van dit merk is dat ze specifiek voor het duiken gemaakt zijn. Een echte professional zal dit niet kopen, maar voor een amateur als ik is het een interessant product. De onderwatercamera met behuizing is al beschikbaar vanaf 600 euro, met de flitser en de opbergtas erbij, kost het volledige pakket ongeveer 1000 euro.

Ik ga het (voorlopig) niet kopen omdat ik nog voor de vakantie wil investeren in een gewoon toestel. Als divemaster heb je natuurlijk wel het voordeel dat je af en toe het materiaal van de school kan uitproberen. Op de beelden hieronder zie je het verschil tussen een foto met aangepaste witbalans en één zonder.

Read the rest of this entry »

April. Mei. Lekker weer buiten. De watertemperatuur stijgt. Tijd om ook weer onder water op stap te gaan.

Tijdens de wintermaanden help (divemasteren) ik de instructeur met het assisteren van duikopleidingen in het zwembad. De komende weken is het zeer druk op de duikschool en ik ga ik af en toe ook in buitenwater helpen. Het behalen van het diploma (PADI Divemaster) heb ik tot vandaag wat laten aanslepen. Een beetje tot mijn eigen verbazing ben ik er al twee jaar met bezig. Misschien een beetje een lange stage (1 jaar is gebruikelijk), maar toen ik begon was ik echt nog een duikkieken. Ondertussen staat er een echte divemaster.

Het enige wat ik nog moet afwerken voor mijn diploma is het afleggen van 8 theorie-examens. Nu de blokperiode op school begint, moet ik ervan profiteren om zelf ook in mijn studieboeken te duiken. Ik denk toch dat ik alles bij elkaar een dag of 5 a 6 zal mogen studeren. Vooral voor de onderdelen ‘fysica’ en ‘decompressie theorie en duiktabellen’ zal ik een tandje bij mogen steken.

Read the rest of this entry »

Eerst de disclaimer: U weet dat wij ooit een professionele band gehad hebben met Telenet. Ook vandaag hoor ik de ex-collega’s nog, de ene al wat meer (JA?) dan de andere. Momenteel staat er ook een banner op deze blog voor de besproken service. Onderstaande is geen reclame, wel een gebruikerstest.

GarageTV wil de Vlaamse YouTube worden. Meer bij Joris en Lama.

Wij deden een eerste test met een filmpje dat al meer dan 2 jaar oud is. Op het filmpje ziet u Bubblediver Smetty duiksignalen geven. Het was een duik naar het wrak van de Baron Gautsch, de meest indrukwekkende duik die ik ooit gedaan heb. Volgens mijn duiklogboek schrijven we 10 augustus 2004, 32 meter diep. U ziet op het filmpje veel Smetty, veel duik, maar helaas geen boot. Achter de camera zweeft Viking.

Read the rest of this entry »

Gisteren nog eens in die Ukkelse put van 33 meter gaan duiken.

Enkele praktische bedenkingen:

• Gouden Framboos voor websites:
  Ze hebben een afgrijselijk, verwarrende en niet-informatieve website. Ik loop er elke keer weer in verloren.
• Duur en duurder:
  De prijzen liggen hoog: zonder registratie (soort lidkaart) betaal je per uur 20 euro, met registratie kost het 18 euro. Alleen met een grote groep of tijdens een paar zeldzame, minder drukke momenten betaal je 10 of 12 euro. Sinds deze week moet je ook voor de kleedkamerkastjes betalen. Bubble Peter kon er niet met lachen.

Mededelingen uit het bad:

• “Het is hier al bijna zo druk gelijk in Egypte” zei Hugues, die vervolgens uit de bakken met duikvesten een small nam om zich daarop af te vragen waarom dat allemaal zo strak zat.
• Als er veel volk is, dan is het ook erg druk in de put. Vinnen ontwijken was gisteren een erg belangrijk onderdeel van het duiken.

Read the rest of this entry »

Uitleggen en lesgeven. We doen dat voor het werk, in de klas, voor een publiek, gevraagd, ongevraagd, en nu ook onder water. Elke situatie is anders. Daarom is het ook zo leuk.

Gisteren was ik aan het divemasteren. Dat is een activiteit die ik nog aan het leren ben. Ik mocht 1-1 met een beginnend duiker op stap. Tijdens mijn 4e duik (jaja, ik ga erop vooruit, 4 duiken op 2 flessen, we zijn goed bezig) kreeg ik plots krampen. Ergens in de cursus gaan die duikers zien dat je dan het been moet helpen strekken, maar die leerstof was nog niet voorbij gekomen.

Ik deed dus teken naar de kersverse duiker (*help kramp*), probeerde het been te strekken, kreeg geen hulp en ging dan maar onderste boven hangen om te stretchen. Die houding is gewoon het gevolg van pure fysica (het feit dat ik mijn been naar mij toe trek en het gewicht – lood en fles – mij dan achterover doet tuimelen).

Het grappige was dat hij niet door had dat het een kramp was en dacht dat ik een oefening aan het demonstreren was. Toen ik weer recht kwam, wou hij namelijk ook onderste boven gaan hangen. Neen, dat was niet bedoeling. Ik vond het wel schattig. Leerrijk ook.

Misschien interessant om te vertellen tijdens een sollicitatiegesprek. U weet wel, zo eentje waar ze stoute vragen stellen. Op de vraag “Heeft u een verborgen talent Smetty?” zal ik vanaf nu “Ja, overtuigend onderste boven hangen” antwoorden.

Het is een beetje laat, maar mijn duikseizoen 2006 is eindelijk begonnen. Om dat te vieren heb ik alvast een nieuwe bril gekocht, en die ziet er zo uit:

Ik heb zeker 30 foto’s genomen, maar ik slaag er niet in om deftig in de lens te kijken met zo een bril. Die vissen moeten nogal lol hebben onder water als ze al die duikers zien.

Het wordt tijd om mijn divemaster brevet af te werken. Kan ik eindelijk aangesproken worden met “Mevrouw de Divemaster”. Grijns.

Onze duikclub heeft een nieuwe website, maar nog geen naam. Er is vandaag twijfel tussen “Bubbledivers” of “Aquarion”. Misschien wil er wat volk van deze blog meestemmen? Denk eraan dat ik de naam waarschijnlijk op een t-shirt zal dragen en het met trots wil uitspreken. “Hallo, ik ben Cindy van De Anemoon” of “Hallo, wij zijn van Aqua”, daar voel ik mij een beetje blubblub bij. Meestemmen kan hier.

Na een verplichte winterstop, wegens een dikke dikke peesontsteking, probeer ik deze week weer wat te bewegen. Langzaam aan, want ik kan de ontstekingsremmers nog niet weglaten (zeer dat dat doet). Gisteren gaan fietsen (geen probleem), morgen met de bubbles zwemmen, en eigenlijk woensdag weer wat squashen. Langzaam aan, inderdaad.

Gisteren beslist om dit Playstation Game te kopen. Vanaf nu gaan we swingen in de living. Ik doe alvast de gordijnen dicht voor de kantoorgebouwen voor ons, en ik zal de buurvrouw verwittigen dat ik dagelijk wat “actie” onderneem boven haar living. Als ze geen 70+ was geweest, dan had ze kunnen meespelen.

Gisteren had ik het gevoel dat mijn hersenen aangebrand waren. Het live bloggen en het verdere denkwerk de rest van de vorige week hadden gisteren een duidelijke impact op mij. Het leek alsof ik het signaal kreeg dat het genoeg was geweest. No more information. Tijd voor iets anders.

Op de duikschool gaven ze gisteren een update van het EFR-diploma (Emergency First Response). Dat diploma is verplicht voor Padi duikers met het diploma van ‘rescue diver’ of hoger. Het omvat technieken rond primaire verzorging (oa. reanimatie en Automated External Defibrillator training) en secundaire verzorging (aanleggen van verbanden, wonden verzorgen etc.) Het voordeel is dat het ook buiten een duikomgeving een erkende cursus is, die gelijk staat met andere EHBO-opleidingen. De update kwam voor mij op het geschikte moment. Reanimatie is gelukkig niet mijn dagelijkse bezigheid, maar omdat je die technieken niet toepast, vergeet je ze ook weer. Een opfrissing was dan ook meer dan noodzakelijk.
Read the rest of this entry »

Duiken in Gent. Dan kom je al gauw bij de Blaarmeersen uit.

“Het Sport- en Recreatiepark Blaarmeersen is de sportieve long van de Stad Gent”, aldus de website. Dat klopt en op zich is het ook een mooi domein. Behalve om te duiken.

Daar zijn een paar redenen voor: de zichtbaarheid is meestal erg beperkt en de domein faciliteiten laten eerder te wensen over. Voor de beperkte zichtbaarheid heb ik al verschillende theorieën gehoord: vervuiling door de (ondertussen opgeruimde) skipiste, een te warme zomer in het verleden etc. De faciliteiten is een ander verhaal. Op zich heb ik er geen probleem mee dat men toegangsgeld vraagt. Het enige wat je daarvoor krijgt is een parking die afgesloten is met een hefboom. Maar je moet wel op die parking geraken. Read the rest of this entry »

Sinds een paar dagen wordt mijn weblog overspoeld door Googlers die op zoek zijn naar informatie over een “witte haai in Kroatië”.
Enig speurwerk leverde overal dezelfde beknopte informatie op:

Het ministerie van Toerisme waarschuwt toeristen voor een witte haai voor de kust van het eiland Istrien. Het vier meter lange roofdier zwemt er rond en is een bedreiging voor de waterliefhebbers. (HLN, 06/07/05).

Read the rest of this entry »

Gisteren nog is gaan duiken buiten het kader van de opleiding. De duikstek heet Goese Sas: “dat ten Noorden van de monding ligt van het kanaal, dat de stad Goes verbindt met de Oosterschelde”.

Een erg mooie duikplaats, maar waarschijnlijk niet aan te raden op drukke duikdagen. Er is amper plaats voor een 20-tal wagens, terwijl de grote duikplaatsen hier een veelvoud van kunnen herbergen.

Erg ontspannen was ik niet voor de duik. Ik had mij vergist in het tempo van de dag. Dat stond bij mij op “langzaam”(de hitte nietwaar), maar het zou net superdruk worden. Deze week is het op school de deliberatie week (volgende week proclamatie en dan vakantie). Een avondlijke meeting zou er nog voor zorgen dat ik geen tijd meer had om te eten, moest rennen (letterlijk in de school rondgelopen want alle deuren waren al dicht) om buiten te geraken en vervolgens nog naar de duikstek rijden.
Read the rest of this entry »

Er lagen zes maanden tussen mijn laatste duik van vorig jaar en mijn eerste duik van dit seizoen. Ondertussen zit ik midden in de cursus Divemaster, met als gevolg lessen theorie, zwembad lessen en daarnaast ook nog is duiken in buitenwater. Voorlopig staat er dus in mijn agenda vooral: duiken, duiken en duiken. En als ik iets vertel dezer dagen, dan gaat het ook vooral over duiken. Ah ja.

Na mijn vorige post over Snotolven schreef VH dit in de comments: “Een snotolf? Veel over gehoord, nooit gezien, na tientallen (wat zeg ik, 100-en?) duiken in de Oosterschelde. Een legendarisch beest, net zoals de Manta’s in de Rode Zee, die altijd de ploeg voor of na mij passeerden.”

Ik heb in mijn vorige post verwezen naar enkele websites met foto’s over de Snotolf. Maar ik begon te twijfen aan wat ik gezien had. Had ik nu echt een mytisch beest gezien? Het is nu ook niet zo evident om vissen te herkennen onder water. Tijdens een duik in Gran Canaria zwom er een Angelshark en men deed onder water het teken van “de haai”. Nu, bij haaien denk ik spontaan aan Jaws en ik dacht dat die vis daar wel een grote rog was. Pas boven water werd het mij duidelijk dat het toch een haai was geweest, die weliswaar familie was van de rog. Read the rest of this entry »

Bij les geven denk je spontaan aan leerkrachten, kleuterleidsters, lectoren, professoren… Ik geef nu les aan het departement lerarenopleiding van de Hogeschool Gent en al mijn studenten willen graag van les geven hun beroep maken. Maar er is meer. Hoeveel mensen moeten we daar bijtellen die lesgeven in hun vrije tijd?

De meesten doen dit kosteloos, uit engagement en vol goede wil. Zij hebben vaak geen opleiding gekregen in het “lesgeven”. Het is pas sinds onderwijzen mijn beroep is, dat ik ben gaan nadenken over al die lesgevers buiten het traditionele onderwijssysteem.

Soms sta ik versteld bij het gebrek aan regelgeving. Afhankelijk van waar de lessen doorgaan, worden soms wel regels opgelegd, maar het is niet absoluut. Zo zou iedereen naar mijn gevoel die “sportles” geeft, een minimum aan kennis moeten opbouwen rond bewegen. Ik denk dan aan een combinatie van algemene kennis en sport specifieke kennis (een duiker verschilt van een voetballer). Maar ook eerste hulp zou een absolute noodzaak moeten zijn. Je kan geen zwembad huren zonder een redder in de buurt, maar er staat geen maat op het les geven in voetbal, basketbal, gevechtsporten etc.
Read the rest of this entry »

Vandaag een Snotolf gezien. Inderdaad een Snotolf. Ik had natuurlijk SnotWolf in mijn duik logboek geschreven. Laten we het een combinatie noemen tussen mijn fantasie en mijn eerste stapjes in de biologie.

Het was weerkundig gezien geen fijne dag vandaag. Pas tegen de avond begon de zon de mist eindelijk te verdrijven. Half april en buiten bleef de temperatuur hangen bij 10°. Niet echt een ideale dag om de eerste duik van het jaar aan te vangen in buitenwater.

Net na de middag, toegeven het was met loden schoenen, vertrokken we richting Den Osse (Zeeland, Grevelingen). De eindbestemming was duikplaats “Nieuwe Kerkweg”.

Op het programma stond het meevolgen met cursist en instructeur van een 4e duik uit de Padi Open Water cursus. Dat past helemaal in mijn huidige traject naar Divemaster (voor de niet-duikers: assistent van de instructeur).
Read the rest of this entry »

Wanneer ga je nog is iets over duiken schrijven, vroeg onze duikinstructeur (een trouwe lezer van deze blog) gisteren (in één van de volgende lessen ga ik leren dat hij mijn “mentor” is).

Bij deze dus. Duiken was mijn hoofdactiviteit in juli en augustus vorig jaar, om vervolgens zes maanden naar de achtergrond te verdwijnen. In principe kan je het hele jaar door duiken, maar dan moet je wel beschikken over een droogpak. Een must have, maar wel een investering van minstens 1000€. Iets zegt mij dat die aankoop, met de zomer in zicht en een Viking in de buurt die constant noordwaarts trekt, wel is op korte termijn zou kunnen gebeuren.

Een paar weken geleden zijn we begonnen aan de opleiding tot PADI Divemaster. De volgende stap zou theoretisch instructeur kunnen zijn. Onze commerciële federatie heeft natuurlijk nog een tussenstapje voorzien (wat anderen ook beweren, duiken kost verdomme VEEL geld).

“Vind je het niet te vroeg om nu al aan Divemaster te beginnen?” vroeg een vriend? In sommige federaties moet je namelijk X-tijd duiken alvorens je een stapje verder mag gaan. Ik zou niet weten waarom. Door deze cursus te volgen, leer ik enorm veel bij, zowel theorie als praktijk. Gisteren stond tijdens de zwembadles zweven op het programma. Iedereen netjes in Boedha-zit en de enkels vastnemen. Mijn zweeftoestand werd omschreven als “lekker-lui-in-de-zetel”. Read the rest of this entry »

Finally back into the water.

Comment 1: Chillen chillen in een (33m/deep) bubbelbad

Comment 2: This what you see 10 meters deep in Nemo33 in Brussels (note: it’s really dark in these caves, nothing interesting, and look what we discovered using a flash light)

And euh… seen something interesting on their site: ” On a physiological level, then. The diving can make you lose weight without effort. It also increases the libido.” Hmmm it makes me sleepy. Where did I go wrong?