Vorig jaar kreeg ik van mijn Eva tijdens onze vakantie een Lomo fisheye2 en de daarbij horende Fisheye Submarine case cadeau. Ik probeerde de camera in alle lichtomstandigheden én onder water. Van de eerste keer goede resultaten halen, had ik niet verwacht. Maar helaas liep het mis op een manier die ik niet bepaald ingecalculeerd had: ik opende de camera te vroeg, waardoor net niet de helft van de foto’s overleefden.

Vandaag heb ik eindelijk mijn 2e rolletje laten ontwikkelen. Het resultaat is al stukken beter. Uit de eerste reeks was alvast duidelijk geworden dat er niet genoeg licht kan zijn, zowel boven als onder water.

De foto’s waarop iemand herkenbaar is, zal ik zoals gewoonlijk, niet publiceren. Toch heb ik van de 2 rolletjes samen, een 19 foto’s (goeie en minder goeie) opgeladen op een (nieuwe) lomo set op Flickr.

Leuk speelgoed die lomo, maar ik moet wel nog wat oefenen. Commentaar én tips zijn welkom op Flickr (en hier ook natuurlijk).

Onze vrienden waren creatief met speelgoed vrijdag. Alleen jammer dat de eendjes niet kunnen zwemmen. Ze vallen om in bad. Moeten de speelgoedmakers dat niet testen voor het in produktie gaat? Drama in bad. Ontgoocheling al om.

Read the rest of this entry »

We hadden de voorbije dagen een aantal duiken gepland (allen op Vancouver Island, British Columbia, Canada).

De eerste duikplaatsen lagen rond Victoria. De plaatselijke duikschool (Ogden Point Dive Center) vaart er alleen tijdens het weekend uit. Op zaterdag zouden we 2 duiken doen rond Race Rocks, een beschermd natuurgebied, op zondag 2 wrakduiken die gezonken werden als artificieel rif.

Duiken in Canada doe je bij voorkeur in een droogpak omdat het water nooit warmer wordt dan 10 graden. Toeristen kunnen wetsuits huren (dubbel 7 neopreen). Helemaal ingepakt vertrokken we dus op zaterdag met een zeer snelle boot richting Race Rocks. Ongeveer 5 minuten voor we er zouden aankomen kreeg de boot motorpech. We werden door een vriendelijke opa (in een dikke boot) weggesleept naar de dichtstbijzijnde haven. Toen hij bij de boot kwam zei hij nog: “is dit dezelfde boot die vorige week gezonken is?”. Ja dus. De duikschool had geen moeite gedaan om de motor te laten nakijken en herstellen. Wij en de boot werden opgehaald in de haven en terug gebracht naar het duikcentrum. Aangezien duikcharters hier niet dagelijks vertrekken, viel bij deze ook onze kans in het water om te duiken op Race Rocks. Nadien zouden we vernemen dat OgdenPoint geen goede reputatie heeft. (Als u een duiker bent die op deze plaats wil duiken, probeer dan vanuit het nabij gelegen Sydney te duiken).

Dag 2 met hetzelfde duikcentrum verliep gelukkig beter (met een andere boot). Op het programma stonden de G.B. Church (klein vrachtschip) en de Mackenzie (torpedo).

Read the rest of this entry »

Het is eindelijk zover: ik ben nu PADI Divemaster.

Ergens in het voorjaar van 2005 ben ik er samen met 2 anderen aan begonnen. In onze (koude) wateren is het op zich niet vreemd om er een jaar over te doen. Uiteindelijk dien je behoorlijk wat praktische en theoretische proeven af te leggen, alsook een stage te doorlopen. Het heeft een jaar langer geduurd dan gepland, maar sinds gisteren is het een feit.

Voor zowel de federatie als de commerciële duikwereld heeft het diploma een professionele waarde. Dat wil zeggen dat ik, mits de juiste lidgelden en verzekeringen, nu ook als duikprofessional aan de slag kan. Divemasters worden wereldwijd tewerkgesteld als duikgidsen en mogen ook enkele cursussen zelfstandig geven.

Mij interesseert vooral het feit dat ik nu “onderwijsbevoegdheid” onder water zal hebben. Dat aspect wil ik ook verder gaan uitbouwen, in eerste instantie als assistent van de instructeur. Ik heb wel ambitie om zelf instructeur te worden, maar laten we daar niet op vooruit lopen. Eerst even genieten van dit diploma.

Als je gaat duiken zijn er 2 zaken die je onmiddellijk merkt:

• Water absorbeert licht zodat de ene kleur na de andere verdwijnt. Na een een paar meter is alles blauw-groen.
• Voorwerpen lijken dichterbij te zijn dan in werkelijkheid het geval is (oppassen dus met stoere duikersverhalen over grote vissen).

Op de duikschool geven we nu ook onderwaterfotografie met SeaLife DC600 toestellen. Het voordeel van dit merk is dat ze specifiek voor het duiken gemaakt zijn. Een echte professional zal dit niet kopen, maar voor een amateur als ik is het een interessant product. De onderwatercamera met behuizing is al beschikbaar vanaf 600 euro, met de flitser en de opbergtas erbij, kost het volledige pakket ongeveer 1000 euro.

Ik ga het (voorlopig) niet kopen omdat ik nog voor de vakantie wil investeren in een gewoon toestel. Als divemaster heb je natuurlijk wel het voordeel dat je af en toe het materiaal van de school kan uitproberen. Op de beelden hieronder zie je het verschil tussen een foto met aangepaste witbalans en één zonder.

Read the rest of this entry »