GTD: David Allen, 3 maanden later

Begin mei liet ik hier vallen dat ik mij zou verdiepen in GTD (David Allen, getting things done). Ik las het boek, volgde de cursus bij Yves en Bernard, en trok mijn eerste conclusies (werkpunten voor mezelf).

Naast de methode van GTD, heb ik mij op aanraden van bovenstaande heren ook verdiept in de Pomodoro Technique en ben ik ook “The 7 habits of Highly Effective People” van Covey gaan lezen. Ze zijn voor mij alle drie al zeer waardevol geweest, en verdienen ook elk een aparte post. Over GTD heb ik hier al vaker geblogd, dus laat ik daar met beginnen.


GTD heeft mij op weg gezet om mijn eigen werkwijze te analyseren en langzaam te veranderen. Een kerngedachte van GTD is oa. dat je dingen niet gedaan krijgt omdat je er geen overzicht meer over hebt en/of omdat je niet onmiddellijk de juiste actie onderneemt. Dit zijn de zogenaamde ‘losse eindjes’ die ons in de weg zitten (zaken waar we aan denken en die onze aandacht opeisen, terwijl ze er niet horen te zijn op de manier dat ze er zijn). Kort gezegd bestaat GTD erin om een overzicht te behouden van wat je moet of wil, en die zaken onmiddellijk te verwerken, ofwel ergens veilig te stockeren (eventueel voor latere verwerking) ofwel naar de prullenbak te verwijzen. De realiteit is in die zin redelijk complex omdat we een hoop informatie moeten verwerken: mailbox werk, eigen mailbox, facturen die binnen komen, to do’s uit vergaderingen, praktische zaken ivm huis/kinderen/partner/huisdier etc.

Tijdens de cursusdag in mei moesten we bijvoorbeeld alles opschrijven wat er op onze to-do of wishlist stond (dat kon zowel het halen van een deadline zijn, een nieuwe kattenbak aankopen omdat de kat korrels smost of een nieuwe taal leren). De lange lijst aan losse eindjes die dat bij iedereen genereerde was tekenend. Zelf had ik bijvoorbeeld koppel X en koppel Y uitnodigen voor een etentje genoteerd. Voor mij was het een los eindje omdat ik vaak dacht “ik zou ze moeten uitnodigen…” om er vervolgens niets met te doen en het na x-tijd weer boven te halen en er dan weer niks met te doen. Als het alleen maar dat eindje was geweest, dan was het een futiliteit. Mijn hoofd zat helaas bomvol met losse eindjes. Door GTD heb ik die eindjes al een beetje meer onder controle.

GTD is helaas geen wondermethode en het is ook een never ending story. De afgelopen weken had ik vakantie waardoor ik tijd had om een hoop van die eindjes te verwerken. Het komende academiejaar en mijn nieuwe halftijdse job zullen onvermijdelijk weer een hoop nieuwe eindjes genereren. Het wordt een uitdaging om de werkwijze van GTD verder toe te passen, naar mijn eigen situatie te vertalen en te verfijnen. Maar ik kan het echt iedereen aanraden. Zo echt, echt dat ik mijzelf nu moet verplichten om erover te zwijgen en deze blogpost te beëindigen.

* Echt! *

Ter info: wie interesse heeft in het onderwerp, maar niet onmiddellijk het boek wil kopen of lezen, kan ik de podcast met David Allen van Duct Tape marketing aanraden. Wie liever de cursus volgt, kan altijd bij Yves en Bernard terecht.

U zegt?
  1. michlr says:

    Ik ben er ook al een tijdje mee bezig. GTD fast, een opname van een tweedaagse seminarie van David Allen is een aanrader in de ipod. (is niet meer te koop, maar wel nog te vinden als torrent) Op het werk gebruiken we excel-lijsten met tabbladen (via meereffect.nl), maar ik zou willen overschakelen op “thinking rock”. Is een beetje minder aanpas-en typwerk.
    Maar keep in mind, de tool is echter wel van ondergeschikt belang.

Trackbacks for this post

  1. Smetty’s Soapbox » Blog Archive » GTD: The Pomodoro technique