Kind vergeten

Vandaag, ergens te velde in het lager onderwijs. De leerkracht straft een overactief kind (10 jaar) met een “cooldown” op de gang.

De les gaat gewoon verder. Het kind op de gang laat niet van zich horen. Bijna een half uur later zegt de leerkracht:”oei, haal hem eens terug binnen”. Tegen het kind:”ik was je vergeten, sorry”. Ik neem aan dat het kind gewoon was om af en toe stoom af te blazen in de gang, want hij vond het de normaalste zaak van de wereld.

Het gegeven vond ik bijzonder grappig (update: én confronterend, zie comments), maar niet omwille van dit specifiek kind. Ik was mij gewoon aan het inbeelden hoe ik als leerkracht voor zo een klas zou functioneren. Hoogst waarschijnlijk zou er bij mij regelmatig een kind een paar uur op de gang blijven staan wegens “vergeten”. Ik zou ze al bijna een wekker mee moeten geven zodat ze weten wanneer ze weer binnen mogen.

Gelukkig zijn die in mijn klas flink wat ouder. Alleen heel uitzonderlijk zet ik eens iemand buiten. En doen ze wat ze willen, tot zolang ze maar niet voor mijn klas blijven rondhangen.

In het onderwijs is dat belangrijk, dat je een leeftijd (update: én een straf) kiest die bij je geheugen past…

U zegt?
  1. YvesHanoulle says:

    What I like about it, is that the teacher showed a very important lessons to his students: everybody can make mistakes. Adn that is fine. It was probably a more interesting lesson then the one he was teaching 😉
    Yves from Bootcamp

  2. georgina75 says:

    Anno 1988. Mij was de leraar ook eens vergeten. Ik had strafstudie in het tweede middelbaar. De deur van de klas waarin ik zat deed hij op slot. Hij ging naar de leraarskamer of zo. Het werd later op de avond. Mijn ouders wisten niet dat ik strafstudie had want dat kreeg ik op die dag zelf. Zo ging dat in dat college soms. Zij wisten niet dat ik nog op school was. De leraar was naar huis gegaan. Mijn ouders waren doodongerust. Om 20u (!) kwam de hoofdbroeder van het klooster waaraan mijn school verbonden was de deur opendoen. Mijn pa had overal rondgebeld tot hij bij een klasgenoot terecht kwam die zei dat ik strafstudie had. Toen belde hij naar school maar niemand was daar nog. Dus belde hij naar het klooster.
    De directie beschermde de leraar. Wij waren ook maar simpele mensen. Mijn pa haalde mij direct weg van die school.

  3. Smetty says:

    @Yves: het betreft een fantastische toekomstige leerkracht en de manier waarop ze ermee om ging was inderdaad belangrijk. De les was trouwens best wel interessant , ik heb er zelf ook van bijgeleerd. 🙂
    @Georigina: amaai erg. Je moet er ook niet aan denken dat er net dan brand uitbreekt….
    Wijze les: leerkracht, denk na voor je straft.

  4. YvesHanoulle says:

    Dus je was erbij?
    Is het in jou opgekomen om de leerkracht te melden dat hij iemand vergeten was?

  5. Smetty says:

    @Yves: ik was het zelf ook vergeten. En dat vond ik op zich ook een leermoment. Daarom zeg ik ook in de post: “Hoogst waarschijnlijk zou er bij mij regelmatig een kind een paar uur op de gang blijven staan wegens “vergeten”. Maw: ik zou dergelijke straf zelf nooit mogen geven. Ik zou een variatie op “in den hoek staan” moeten gebruiken.