GTD – Bloggen als medium: veel ruis, veel signaal.

Bloggen over bloggen en bloggers. Het was ooit een belangrijk onderdeel van deze weblog, maar de laatste tijd boeit het mij minder. Dat is ook de reden waarom ik het geblog over het zoveelste lijstje of wedstrijd aan mij voorbij laten gaan heb.

Maar toch trok het laatste discussiepunt uit bloggersland mijn aandacht. Het betreft een artikel uit De Standaard (Veel ruis, weinig signaal. Waarom Vlaamse bloggers nog steeds achterop hinken.) waar redacteur Hoefkens stelt dat: “…wie de meestbezochte blogs van Vlaanderen doorploetert, kan niet anders dan de wenkbrauwen fronsen. Illustratief is dat op de Clickx-verkiezing twee sites met kleurrijke namen als de bitches en om ter saaist het virtuele podium vulden. Vorig jaar werd ‘blog van het jaar’ zelfs nog gewonnen door de softpornoblog 2 Girls. Buitenlandse blogs hebben meer aanzien…”.

Doen Belgische bloggers het minder goed?

Ik denk dat de redacteur zijn stelling beter als volgt had geformuleerd: “Vlaamse blogs hebben zich in vergelijking met hun buitenlandse collega’s minder ontwikkeld tot een massamedium”. Nu, als er meer Belgen waren geweest en we ook nog eens allemaal dezelfde taal hadden gesproken, dan was de spoeling automatisch ook al groter geweest. Maar dat neemt niet weg dat er in Vlaanderen inderdaad weinig blogs zijn die een massamedium geworden zijn. Ik denk dat ik daar de redacteur van De Standaard wel zou kunnen volgen.

Is de massa belangrijk?

Ik spendeer steeds minder tijd (bij gebrek aan tijd vooral) aan het lezen van blogs, en daarom heb ik de laatste weken veel blogs geschrapt in mijn reader. Alles wat ik niet direct wou lezen, heb ik eruit gezwierd. Het resultaat is nog een lijst van 192 blogs, een getal waar ik waarschijnlijk altijd rond zal blijven hangen.


Van die 192 lees ik er 55 frequent, de rest lees ik 1 keer per maand schuin door. Als ik met een analyserend oog mijn blogs bekijk, dan kom ik tot volgend resultaat:

  • De 140 blogs die ik schuin lees, gaan vooral over onderwijs, technologie en marketing. De onderwijs en marketing blogs zijn vooral geschreven door Belgen of Nederlanders waarvan ik de meeste schrijvers persoonlijk ken, alleen voor de technologie categorie lees ik vooral buitenlandse blogs.
  • De 55 blogs die ik frequent lees, zijn alleen geschreven door Belgen of Nederlanders. Van die 55 bloggers heb ik er minstens al 45 persoonlijk ontmoet.

De trend die ik in mijn eigen reader dus opmerk is, dat hoe minder tijd ik heb om te lezen, hoe meer ik er voor kies om alleen mensen te lezen die ik persoonlijk ken (in mijn geval vooral Belgen en Nederlanders).

Conclusie:

De meerwaarde van een weblog ligt voor mij niet in het aantal mensen die een blogger bereikt. Wel in de toegevoegde waarde die ik persoonlijk uit een blog haal. Als communicatiewetenschapper zou ik vooral focussen bij een weblog op wat een weblog als medium nu net onderscheidt van de traditionele media. We hebben niet langer meer een situatie waar 1 bron uitzendt naar velen (radio, televisie, krant), maar wel een omgeving waar iedereen uitzendt naar iedereen. En natuurlijk betekent dat dat een medium geen miljoenen ontvangers meer heeft, maar soms maar een paar. Maar laat dat nu net helemaal het idee achter sociale media en web 2.0 zijn.

Er is dus op zich niks mis met de bedenking dat weinig Vlaamse blogs zich tot massamedium ontwikkeld hebben. Dat is gewoon zo. Maar het is wel verkeerd om daar de kwaliteit van de Vlaamse Blogosfeer aan te koppelen. Aantallen stamt uit de tijd van de massamedia, vandaag gaat het over fenomenen zoals de long tail. Kwaliteit lees je dus ook niet meer af op macro niveau, maar wel op micro niveau.

Eeuwenlang heeft het individu niet dezelfde mogelijkheden gehad als de massamedia (hoe beperkt die massa ook was) om te communiceren. Vandaag is dat wel zo. Dat is een echte (r)evolutie. Ik zou daar zoeken naar de impact en de invloed van het medium bloggen, niet in het aantal blogs die zelf een massamedium worden.

Er is dus inderdaad veel ruis, maar er zijn ook veel signalen. Deze laatsten zullen misschien alleen niet zo sterk klinken als we gewend waren bij massamedia, maar doordat er meer signalen zijn klinken ze anders, maar daarom niet minder luid…

U zegt?
  1. Awel zie dat vind ik een van de beste analyzes als antwoord op het artikel.
    Ik ben continu bezig met schrappen en bijvoegen van Blogs.
    Al merk ik dat de blijvers niet noodzakelijk mensen zijn die ik ken. Veeleer mensen met interessante ideeen.
    Het onmoeten ervan is voor mij niet zo een belangrijk issue. De beperkte tijd van een zaak en 3 kinderen zal daar wel niet vreemd aan zijn.
    Het bezorgt me minder linklove omdat ik minder reageer om locale blogs.
    Het werkt wel omgekeerd bij mij, mensen die ik ontmoet zal ik snel aan mijn reader toevoegen (of zelfs vooraf als ik weet dat ik ze zal ontmoeten) maar nadien maken ze evenveel of weinig kans als de anderen om eruit gegooid te worden als ik te veel ruis ontvang.
    Ik heb zelf ook liever minder lezers maar lezers die echt interesse hebben voor teams, leiderschap, opvoeden, agile, software ontwikkeling etc Dan geeft namelijke juiste interessante discussies.

  2. LamaZone says:

    Goede, degelijke en rustige post.
    Voor mij is die versplintering een verrijking. We gaan van grootkeuken naar à la carte. Ik pik zelf links en rechts wat ik interessant vind. Die ruis wordt er wel uitgefilterd op den duur. Communicatie evolueert en dat is op zich al heel erg spannend. Zoals je zegt: daar een kwaliteitslabel op kleven is een verkeerde houding. De heftige reacties op het artikel wijzen daar ook op.
    Trouwens, je blogt dan misschien minder, maar dat boet niets aan leesplezier in. 🙂

  3. veedeo says:

    goed idee!
    Ook es goed in mijn reader gekuist …
    Vooral de blogs waarvan in de inhoud tijdens het lezen al weer vergeet 🙂
    Voila ! Nu weer meer tijd om dingen zelf te creëren.

  4. Nils Geylen says:

    Zodra er bij ons een bus explodeert in de straat, of er een orkaan de helft van de kuststreek wegmaait, zal je zien dat de online gemeenschap hier óók zal bijdragen. Het is een eigenschap van journalisten om andere media te toetsen aan hun eigen medium. Hoefkens had evengoed kunnen stellen dat Vlaamse schoolkranten maar weinig scoops scoren. En trouwens, is hij zo’n goeroe op het gebied van web 2.0 en nieuwe media?

    Aan de andere kant heeft hij wel gelijk: bloggend Vlaanderen is arm. Ik lees een paar honderd blogs, maar nul daarvan stonden op de lijst van Clickx. Was de fansite van de Kampioenen niet één van de winnaars? Tja… Let op, ik doe een bewuste poging om goede Vlaamse en Nederlandse blogs te vinden, meestal om een beeld te krijgen van wat er hier leeft op het gebied van nieuwe media en technologie.

    Toch denk ik dat het ook met cijfers te maken heeft; tech & web blijft een niche. Je moet eerst de toegang vinden, dan snappen wat RSS is en zo voort. 1% Vlamingen dat zover is, blijft inderdaad een pak minder dan 1% van alle Canadezen, Britten, Amerikanen. Bovendien, wie zijn ónze industry leaders? Wie zegt er ons wat hot is or not? Het zit niet echt in onze cultuur om uit te pakken, te evangelizeren, te preken – online of offline.

    Ik blog nu zowat 2,5 jaar en ben van dag 1 in het Engels begonnen. Zal ik ooit een media-figuur worden, een opinion leader? Als het met een bom of een ramp is, hoop ik van niet, maar ik hoop wel binnen een paar jaar mijn privaat-professionele interesse in bijvoorbeeld de screencasting hier wat meer op de kaart gezet te hebben. En het besef dat een blog een échte communicatietool is, niet enkel een ‘onbetrouwbaar’ elektronisch dagboek.

    En voor de rest: het is inderdaad de kwaliteit van de archieven (de long tail) en de interactie die er toe doen. En dat hebben wij hier maar weer fijntjes waargemaakt, zonder meneer Hoefkens