Vernieuwing bij juf Smetty

De laatste weken heb ik hier vooral gekwekt over marketing, reclame en bo chi chi (duikvrienden, waren hebben jullie hem gelaten?).

Toch ben ik het grootste deel van mijn tijd aan het werken voor school. Vorig jaar heb ik expliciet om vernieuwing gevraagd. En dat ben ik nu aan het uitvoeren. Vernieuwen is lastig. Ondanks het feit dat ik het niet alleen moet doen, steek ik er veel meer tijd in dan mij lief is.

Zo hebben we beslist om tekstverwerking (Word) niet meer te doceren, maar wel ervaringsgericht te werken. Het gevolg is dat ik voor mijn 2e jaars een 800 – 850 taken moet verbeteren, en via mijn 3e jaars komen er ongeveer nog eens 150 bij. Vorig jaar heb ik er in totaal 4o verbeterd, dit jaar zullen het er 1000 zijn. Klein verschil.

Deze manier van werken is zeer arbeidsintensief. Waarom dan die keuze? Omdat ik ervan overtuigd ben dat studenten meer geleerd zullen hebben. Mijn dag is goed als ik bij een student een aha-gevoel zie verschijnen. Vorig jaar stond ik precies les te geven voor een visbokaal met 20 vissen. Dat is geen verwijt, ik zou ook zo kijken als die geit vooraan in de klas 6 weken tekstverwerking stond te blaten.

De plannen voor volgend jaar zijn: meer studenten (2 per pc) en geen extra volk. Onze manier van werken is in dat scenario onmiddellijk afgeschreven. Terug naar de oude situatie zie ik niet zitten: 50% van mijn tijd besteden aan tekstverwerking vind ik binnen het huidige medialandschap (vanuit leerkrachten perspectief) gewoon niet kunnen. Aangezien ik een gemeenschappelijk vak geef, wordt er gemeenschappelijk beslist over de inhoud. Het is dus altijd een compromis.

De laatste dagen heb ik met een paar mensen een discussie gehad over tijdsbesteding. Volgens mij zou ik meer vrije tijd hebben in het weekend als ik voor een bedrijf werkte. Zij (niet onderwijs mensen) vinden dan weer dat dat niet waar is. Tegen de 3 maanden verlof kan de bedrijfswereld nooit op. Zo een vakantie is gewoon fantastisch. Maar toch ben er ik er zeker van dat ik nu meer werk heb dan toen ik nog geen les gaf.

Ik weet niet of ik het denk of dat het zo is. Ik heb naar het schijnt een korte termijn geheugen. Zelf vind ik van niet (Vlaamsch!). Maar iedereen zegt constant “ik heb u dat al verteld” en ik kom dikwijls thuis met films die ik al gezien heb. En ik zeg dan: “maar neen, ik ben gewoon een verstrooide professor”. Dat klinkt nog intellectueel ook. Nah.

U zegt?
  1. Martijn says:

    Heb ik ook al veel bomen over op gezet.

    Ik denk dat het afhangt in welke sector je werkt en in welke mate je ‘betrokken’ en creatief bezig bent.

    Stel: ik geef deeltijds ‘pc-technieken'(inclusief internet en kennis maken op toegankelijke wijze met nieuwe media) aan mensen met een licht-mentale handicap en ik werk deeltijds op een personeelsdienst. In mijn geval niet zo heel ver van de realiteit.

    In beide gevallen kan ik mijn werk zo aanpakken dat ik tot over mijn oren in het werk zit. Toch is de verleiding groter om bij het lesgeven verder te gaan. Ik kan, mits toestemming van het ‘team’, doen wat ik wil, ik ben zelfstandig bezig, ik bouw iets op. Bovendien is het een dankbaar publiek – toch meestal, ze kunnen ook wreed zagen :).

    Bij de personeelsdienst heb ik meer de neiging om mijn dossiers af te handelen. Komt dat omdat ik waardering van collega’s en klanten/leerlingen hoger acht dan die weinige positieve feedback van mijn ‘baas’ ? Misschien.

  2. Wat bedoel je met “ervaringsgericht werken”? Kan je een voorbeeldje geven? Het interesseert me zeker. Ik huiver ook nog steeds van die “stomme” lesjes tekstverwerking. (weliswaar in het secundair, maar soit)

    BTW: kan je een RSS-feed van je commentaren beschikbaar stellen? Maakt het geheel makkelijker te volgen. Ik volg wel je posts, maar niet je commentaren 😉

  3. Peter (als hij dit nog komt teruglezen tenminste, dat is dus het pijnlijke van blogcomments…)

    De comment feed van een WordPress blog kan je vinden door er “/comments/feed/” achter te hangen, dus hier http://www.smetty.be/comments/feed/

    Sorry ik kon het niet laten me te komen moeien omdat ik deze week een hele lap tekst over commenting had geproduceerd: http://pascal.vanhecke.info/2006/02/06/whats-wrong-with-blog-commenting-and-what-you-can-do-about-it/

  4. Smetty says:

    En daar valt Pascal uit de hemel om mij bij te staan. 🙂

    Serieus, die comment feeds zijn inderdaad voor elke WordPress blog hetzelfde. Ik was er vanuit gegaan dat de meesten dat wisten en dat mijn comment feed bijna niemand zou interesseren. Maar ik zet het er graag op. Dit weekend of zo.

    Die voorbeeldjes dan. Als het echt jouw vakgebied is, mag je gerust eens in mijn e-learning omgeving kijken. Maar dat is niet publiek en ik kan ook geen externen uitnodigen om mee te kijken in Dokeos. Dus ik moet ofwel de documenten doorsturen ofwel moeten we samen op een scherm kijken.

  5. Ja, da’s idd zo bij elke wordpress, maar die comments feed staat niet altijd “geactiveerd” of zo. Ik had er al tegengekomen waar ‘t niet werkte. Blijkbaar was ik te lomp om ‘t gewoon te proberen hier 😀 Dom van mij…

    @Smetty: doorsturen mag altijd op Peter.Dedecker aapje VTK.UGent.be, tenzij ‘t nogal groot is, dan zoek ik wel iets anders 😉

    Bedankt!