Afscheid

Vandaag nemen we afscheid van een felle madame. Ze was een graag geziene mediafiguur in Vlaanderen, en het is dan ook niet verwonderlijk dat de media er de afgelopen week veel aandacht aan besteed hebben.

Wat mij vooral is opgevallen, zijn volgende 2 vaststellingen: het belang van mediafiguren als rolmodel en de betrokkenheid van Jan met de pet bij een dergelijk figuur. In de rest van de wereld zagen we trouwens hetzelfde scenario afgelopen week met die oorspronkelijk zwarte, maar nadien gebleekte king of pop die heen ging.

Holebi-icoon

Yasmine (artiestennaam voor Hilde Rens) stond voor trouwen met een vrouw, kinderen krijgen en daar gewoon over doen. Haar dood heeft dan weer zelfmoord en depressie bespreekbaar gemaakt. Ik heb over al die topics de afgelopen week meer mensen horen praten dan ooit tevoren.

Betrokkenheid

Veel mensen die de zangeres van haar noch pluim kennen, voelen het toch aan als een persoonlijk verlies. Heeft u daar al over nagedacht waarom we massaal verdrietig kunnen zijn om iemand die we eigenlijk niet kennen?

Ankerpunt

Ik las (en zag) veel fait divers over het heengaan van Yasmine (en Michael Jackson), maar vond weinig duiding terug in de nieuwsstroom. Behalve dan dat ene opinie-artikel van Marc Reynebeau in De  Standaard. Daarom wil ik graag citeren uit ‘Mensen als wij, maar dan met succes’, ‘waarom wij ons het lot van beroemdheden aantrekken’ (Marc Reynebeau, De Standaard, zaterdag 27 juni 2009). Read the rest of this entry »

Ik heb niet echt helden. Maar als ik er nu één zou moeten kiezen, dan zou het Sullenberger zijn, de piloot van het in de Hudson rivier gelande vliegtuig.

Filmpje 1 vertelt het interessante verhaal van hoe zo een landing in elkaar zit, in filmpje 2 worden de crew van de vlucht en de passagiers verenigd (gevonden via Jan). Mooie verhalen zijn dat.

Gemaakt met de fantastische applicatie Lovely Charts (Beta), gezien bij Dorien.

Een van onze meest favoriete ontspannende bezigheden is ongetwijfeld het saunabezoek. We gaan niet wekelijks, maar toch regelmatig. De laatste tijd hebben we behoorlijk veel verschillende sauna’s aangedaan. Aangezien over het onderwerp relatief weinig geblogd wordt en ik eigenlijk wel vind dat het onderwerp op mijn blog past, ga ik vanaf nu proberen over elke sauna die we aandoen een blogpost te schrijven.

De eerste in de rij is Sauna Beauty De Dijk in Dendermonde.

Infrastructuur: gelegen aan de oevers van de Schelde in Dendermonde en grenzend aan een natuurgebied. Wat het saunagebeuren betreft zijn er 4 sauna’s: een kruidensauna met lichttherapie 70°, een Fantasysauna 80° (met rechtstreekse glijbaan naar het zwembad) , een blokhutsauna 90° en een 100°-sauna (gesloten tijdens de zomermaanden). Verder is er een stoombad 45°, een infrarood cabine, een verwarmd binnenzwembad 32° (zeer mooi verlicht) en een niet-verwarmd buitenzwembad (8° -22°) met daaromheen een mooie ligweide, alsook een ruim terras. Het complex bevat ook een bistro voor kleine gerechten en een beautyinstituut met mogelijkheid tot onder meer massages en zonnebank.

Toegansprijs: € 19 (vanaf 1 oktober 2008 € 22).

Bezocht op: zaterdag 30 augustus, een zonnige laat-zomerdag (25°).

Beoordeling: We komen aan rond een uur of 16u. Gezien de lekkere temperaturen zit iedereen buiten. We vinden nog net 2 vrije ligzetels bij het zwembad. Mijn eerste indruk was niet zo positief. De ligweide wordt bevolkt door vaste klanten (vooral jong gepensioneerden) en er zijn net iets te veel tetterganzen (met een ‘r’ want beide sexen kwaakten vrolijk in het rond). Ik word ongevraagd deelgenoot van gesprekken over het kippenkraam op de markt van Dendermonde (ik vind het niet eens uit), de miniemenploeg van het voetbal en andere interessante onderwerpen. Voor mij hoeft een sauna geen stiltesauna te zijn (daar wordt absolute stilte nagestreefd), want ik zeg ook eens graag een woord, maar ik had net iets te veel de indruk dat ik op cafe zat ipv op een relaxgazon van een sauna. Een pluspunt op de ligweide was zeker dat men er drank kon bestellen en nuttigen naast de ligzetel zelf, een service die zeker niet overal mogelijk is.

Read the rest of this entry »

Het begon in Den Haag toen ik uit de trein stapte. Ik begon spontaan over de mosselman te zingen.

Alleen voelde ik enige aarzeling opkomen bij het volgende refrein:

”Zeg ken jij de mosselman,
die woont in …”

“Scheveningen” wou ik aanvullen, maar plots begon ik te twijfelen. Was het wel Scheveningen (dat op 5 km buiten Den Haag ligt)? Een tweede stem in mijn hoofd begon “Leuven” aan te vullen. Maar mosselmannen in Leuven…

Ik durfde het niet vragen aan de locals. Of de mosselman daar ‘nog’ woonde. Op het stand liep hij ook al niet, maar gelukkig bracht internet het antwoord: hij woont in Scheveningen.

Kinderliedjes. Ze zitten ergens diep verborgen in onze hersenen. Het is bijna akelig om vast te stellen hoe goed ze in het geheugen opgeslagen worden. Buiten die spinnenwebben hier en daar.

De afgelopen weken waren druk, dus het was meer dan tijd om een rustig weekend in te lassen. Vandaag had ik mij samen met lief en nog 8 andere deelnemers ingeschreven voor de cursus “massage voor beginners” in het centrum Astro-Ohm.

In de leszaal stonden 5 massagetafels en een paar flessen amandelolie te wachten. Iedereen werd gevraagd om 3 handdoeken mee te brengen. De les werd gegeven van 10u tot 17u door kinesist Jan Bosschem, die naast een eigen kinepraktijk ook een massagesalon uitbaat.

Het uitgangspunt van de cursus is enkele basistechnieken op een dag aanleren. De les werd dan ook in een logische volgorde opgebouwd. Dat wil zeggen dat je niet begint met de tenen, maar wel met de rug en eindigt bij het gelaat. Als cursist mag je zowel praktiseren als ondergaan.

Voor de cursus hadden zich zowel koppels als individuen ingeschreven. Tijdens de les zelf werd een doorschuifsysteem gehanteerd, wat wil zeggen dat je een beetje vanalles onder je handen krijgt. Een plus vind ik persoonlijk, want je leert meer door met verschillende proefkonijnen te oefenen. Dat gegeven was niet voor iedereen even evident : “ik ga voor het eerst een vent en andere vrouwen vastpakken” stelde een stoere meneer vast. Ja, masseren brengt enige niet-dagelijkse lichamelijkheid met zich mee.

Read the rest of this entry »

Een tijdje geleden was ik (op uitnodiging van het centrum Astro-Ohm) aanwezig op een sessie met de klinkende titel: “NLP, Sjamanisme en Kwantumfysica”. De lezing werd gegeven door Paul Liekens. Een korte situering van de kernbegrippen:

Neuro-Linguistisch Programmeren (meestal afgekort tot NLP) is de studie van intrapersoonlijke en interpersoonlijke communicatie en verandering van subjectieve ervaringen. (Wikipedia)

Sjamanisme is een verzamelnaam voor spiritueel leiderschap. Sjamanistische levensvisies bij ”natuurvolkeren” zijn cultureel bepaald. Er bestaan dan ook vele, soms sterk uiteenlopende, vormen van. (school voor sjamanisme)

Kwantumfysica (of -mechanica) is een natuurkundige theorie die het gedrag van materie op zeer kleine afstandsschalen beschrijft. (Wikipedia)

Besluit:

Deze post is een beetje lang uitgevallen. Daarom ga ik beginnen met een besluit. De sessie heb ik een paar weken geleden bijgewoond, maar toch heb ik dit verslag een tijdje laten liggen. Ondertussen heb ik enkele mensen om uitleg kunnen vragen over bovenstaande kernbegrippen. Een vriend (en wetenschapper) was zo vriendelijk om kwantumfysica te situeren en de basisprincipes ervan uit te leggen. Sjamanen hebben zich helaas niet aangediend in mijn vriendenkring. Wel blijken veel mensen die ik ken, ooit al een keer een sessie bijgewoond te hebben over NLP.

Mijn algemene conclusie over de presentatie was dat het teveel een mix was van elementen die op een hoop gegooid werden, dat er te veel met “wetenschappelijke” argumenten werd gegoocheld en dat de voorbeelden te veel in de abracadabra sfeer zaten. En toch was de presentatie interessant. Ik ben de kernbegrippen al op een paar plaatsen tegen gekomen (bijvoorbeeld de Humo), maar nu weet ik ondertussen ongeveer waarover het gaat. Leest u vooral even mee.
Read the rest of this entry »

Vorige week had ik het al over een klankschalenconcert waarover ik een verslag zou schrijven op Gentblogt. U kan de volledige post nu hier lezen.

Ik citeer een fragment, uit de post, over het concert zelf:
Read the rest of this entry »