De 4-uren werkweek van Timothy Ferriss is het laatste boek uit de GTD-cyclus dat ik gelezen heb (next is de nieuwe David Allen). Het werd in 34 talen vertaald en is een regelrechte bestseller.

Vier uur werken per week. Hoe doe je dat?

De auteur Timothy Ferriss (check zijn blog) beschrijft zichzelf als een geslaagd voorbeeld. Kort gezegd: hij heeft het beheer van zijn bedrijf volledig ge-outsourced, werkt nog 4 uur per week en doet voor de rest van zijn tijd alleen nog wat hij wil. Het boek beschrijft ook hoe wij aan zo een 4-uren werkweek kunnen geraken, er is zowel een pad voor bedienden als voor zelfstandigen uitgestippeld.

Hoe kan zo een pad voor wie zijn eigen baas is of wil zijn, eruit zien? Uit zijn voorbeelden heb ik volgend scenario (ik houd het beperkt) onthouden. Kies voor een niche product, vooral geen service, in een markt die je kent. Zet een testsite op, investeer een beetje in marketing, doe alsof het product te koop is en analyseer de resultaten. Wanneer er voldoende kopers opgedaagd zijn, zet je pas effectief een verkoopskanaal op, bij voorkeur een kant-en-klare webshop. Zodra je een beetje omzet begint te maken, begin je te automatiseren: van het moment dat de klant op bestellen klikt tot het versturen van de bestelling, maar ook de klantenservice, je persoonlijke secretaresse en de facturatie.

Ferriss zijn recept voor een 4-uren werkweek klinkt best interessant en ik zou het gerust zelf willen uitproberen. Alleen voldoet de Belgische markt absoluut niet aan enkele voorwaarden die meegegeven worden: een zeer grote afzetmarkt met lage verzendkosten (we zijn een zakdoek groot), het inschakelen van mensen uit lage loonlanden die voor geen geld jouw helpdesk spelen of je telefoontjes afhandelen (Nederlands is niet echt een wereldtaal), allerhande infrastructuur tegen bodemprijzen etc.

Een vriend van mij wist te vertellen dat Ferriss het zelf andersom heeft gedaan: hij had een goedlopend bedrijf en is dan beginnen automatiseren, hij is m.a.w. dus zelf niet begonnen vanaf scratch. Een wereld van verschil als je het mij vraagt.

De GTD-factor in de 4-uren werkweek

Het recept voor een 4-uren werkweek is maar één aspect van het boek. Eerlijk gezegd, ik vind het niet eens het belangrijkste of het interessantste wat Ferriss te vertellen heeft. Al was het maar omdat er te veel waarheid zit in het volgende citaat uit het boek: “Man is so made that he can only find relaxation from one kind of labor by taking up another (Anatole France, author of The Crime of Sylvestre Bonnard)”. Read the rest of this entry »

Het zat er wat aan te komen afgelopen week. Doodmoe. Geen fut. En nochtans zoveel goesting om er weer in te vliegen dit academiejaar. Maar ik zal het gelijk toch nog een paar dagen stiller aan moeten doen. Hij durfde het gelijk niet zeggen de dokter. Het vijfletter-woord waar al maanden zoveel om te doen is. Griep.

* balen *

Op mijn planning dit weekend: zéér weinig internet. Dat blijkt helemaal niet zo moeilijk te zijn dit keer, want de ADSL-lijn is nu echt helemaal dood.

De lijn doet het al een tijd met vallen en opstaan. Maar nu is het helemaal gedaan. Voor de zekerheid hebben we natuurlijk alle hardware (en kabels en connectoren) eens getest en vervangen met doublures die voor dergelijke noodgevallen in de kast liggen. De diagnose is simpel: geen internetconnectie. Mijn provider onderzoekt sinds gisteren de lijn (groot onderzoek blijkbaar). Ik wacht bij de telefoon, maar het blijft stil.

Vaste lijnen zijn toch echt wel achterhaald (gelukkig hebben de buren er één die wel werkt en willen ze die ook delen).

Waar blijft die iphone trouwens die ik besteld heb? Bij Apple moet je geduld hebben om uw geld te mogen uitgeven.

Ik ben een zeer luie blogger als het op lay-out en upgraden van de WordPress software aankomt. Het was alweer van 2007 geleden dat ik nog een update gedaan had. Misschien vertrouw ik ook een beetje teveel op mijn backups.

Toen ik hier en hier over de WordPress worm las, was ik direct overtuigd van het feit dat we dit weekend al onze blogs moesten updaten. Gisteren dus, niet vandaag en zeker niet morgen.

Om Matt Mullenweg, WordPress opperhoofd, te citeren: “If you’ve been thinking about upgrading but haven’t gotten around to it yet, now would be a really good time. If you’ve already upgraded your blogs, maybe check out the blogs of your friends or that you read and see if they need any help.”

Dus beste vrienden, als jullie een WordPress blog hebben, dan weten jullie wat te doen. Updaten. Nu.

Er zat een mailtje in de mailbox. Twee weken geleden. Van ene Christophe. Een uitnodiging om wijn te proeven. Bij Magnus in Deurne. En ook iets over feedback geven over een website. Maar ik had vooral die ‘interactieve wijnreis rond de wereld’ onthouden. Dus ik gisteren naar Deurne. Vriendje Corto was ook mee, want wijn proeven doe ik graag in fijn gezelschap.

Eerst de website presentatie. Truvo.com. Truly local. Truly yours.

Read the rest of this entry »

Misschien bent u al het gedoe rond sociale netwerksites stilaan beu. Want Facebook haalt tegenwoordig, net zoals Twitter of Netlog, elke dag wel het nieuws. Wat mij vooral interesseert in al die nieuwtjes is de betekenis die de betreffende sites stilaan innemen binnen ons dagelijks leven en de verandering die ze teweeg brengen of duiden.

Het meest interessante feit de afgelopen weken vond ik de bekendmaking van een beslissing van de Raad voor examenbetwistingen. Het was groot nieuws dat een conversatie op Facebook als bewijs voor examenfraude werd aanvaard (De Standaard, 25/08/09). Een dag later kregen we ook een interview met één van de studentes onder de titel “ze hebben ons verklikt” (De Standaard, 26/08/09, en ook bij Janien). Uit dat laatste artikel: “Annelien en haar medestudente liepen tegen de lamp omdat ze op Facebook hun spiekmethode overlegden en pochten hoe ze hadden samengewerkt.”

Als onderwijsmens en media lector vond ik het een bijzonder verhaal. Ik was eerlijk gezegd wel benieuwd naar het officiële besluit van De Raad voor betwistingen. Die besluiten komen met enige vertraging online, maar sinds gisteren is het bewuste Facebook besluit online.

Uit het besluit blijkt duidelijk dat het spieken werd vastgesteld op 3 verschillende momenten door examentoezichters, maar dat er geen tastbare bewijzen gevonden werden (in een digitaal tijdperk niet zo gek uiteindelijk). Tijdens een gesprek met het departementshoofd werd het spieken toegegeven en ook schriftelijk ondertekend door de studenten. Pas bij het definitieve verslag trokken de studenten hun staart in en verklaarden ze dat de bekentenis onder druk  getekend werd. Vanaf dan hebben ze alle mogelijke procedures gebruikt die er waren. Er volgden binnen de school nog enkele gesprekken met studenten en toezichters. Een belangrijk rol is ook weggelegd voor medestudenten die het dossier duidelijk versterken ten nadele van hun medestudenten: de school ontvangt e-mails, anonieme brieven én een Facebook-conversatie (zie onderaan). Read the rest of this entry »