Mensen doen alles om hoog in een ranking te komen. Een mooi voorbeeld is Twitterank. In ruil voor je login en je paswoord op Twitter, krijg je een bepaalde score. Ik kan mij alleen maar bij Michel aansluiten als hij zegt: “hoe achterlijk kan iemand zijn om zijn emailadres en wachtwoord in te vullen op een wildvreemde pagina?” Ik zou het niet achterlijk noemen, maar eerder goedgelovig en onvoorzichtig.

Elk jaar vertel ik ook aan mijn studenten dat ze moeten oppassen voor phishing en dergelijke, en elk keer opnieuw getuigt er een slachtoffer. Ik denk al snel dat iedereen het ondertussen wel weet dat je moet oppassen, maar het tegendeel is waar.

Nu, op die Twitterank website staat er een top50 én ook volgende uitleg: “Here are twitterers ranked the highest by Twitterank. Frankly, I’m not sure it really means much, but we’ll see what happens as the algorithm evolves”. Voor de eerste in de ranking geldt het volgende: proficiat met uw eerste plaats, ik hoop voor u dat uw gegevens niet misbruikt zullen worden, en enig idee wat het algoritme precies meet? Het zou nog een mooie examenvraag zijn voor wiskundigen of informatici: “wat berekent dit algoritme?”

Zijn rankings soms het nieuwe brood en spelen?