Vandaag was het eindelijk zover. In alle vroegte heb ik mij aangeboden bij het juiste keuringsstation en met de juiste documenten. En er is goed nieuws: Jaap, de Smetty car, werd door de Belgische keuring goed genoeg bevonden. Yeahhhhhhhhh.
De controleurs van dienst keken nochtans zeer gewichtig en met vraagtekens, maar de inspectie eindigde met de volgende woorden: “voor ons ist goed”. Nog eens 53 euro later gingen Jaap en ik naar huis met een hoop papieren waarop duchtig was gestempeld. Stempels zijn nog niet OUT bij onze administratie. Dat hand en die stempel bleven maar door de lucht zwaaien en zwieren.
Morgen komt de man van de verzekering met het contract. Met een beetje geluk valt dan deze week nog het rood-witte kenteken in de bus. Kan ik eindelijk ook een abonnement nemen bij een pechverhelpingsdienst. “Onbeperkt slepen” is namelijk geen luxe heb ik al mogen ondervinden, en een band zelf vervangen zie ik echt niet zitten.
En zo komt dan een einde aan mijn autosoap. Vanaf nu gaat niemand mij meer uitmaken voor Hollander op straat, ook niet meer toeteren aan de rode lichten als er een Hollandse voetbalclub heeft verloren en de collega’s gaan niet meer vragen of ik die avond weer naar Nederland moet. Anderzijds, ik ga weer langer moeten zoeken naar mijn wagen en als ik nog eens iets verkeerd doe, zal ik niet meer kunnen roepen over mijzelf: “toerist”.
Geen verbaasde en vragende blikken meer. Vanaf nu is het weer “kieken” of “kutwijf” in plaats van “Hollander”.
Vandaag heb ik een presentatie gegeven voor het Impulscentrum (samenwerkingsverband tussen 4 onderwijsinstellingen met als doel pedagogisch-didactische en technologische vernieuwingen binnen het hoger onderwijs ondersteunen).
Het onderwerp van vandaag was “podcasten in het onderwijs” (online presentatie).
Elke videoconferentie van het impulscentrum wordt live bijgewoond in auditoria te Brugge, Kortrijk, Gent en Leuven en ook live gestreamd. Per sessie volgen gemiddeld een 40 a 50 mensen de presentatie.
Gisteren hoorde ik een wat stoffige professor (Ansgar Zerfass) op Euroblog 2007Riepl’s Law aanhalen: “a new medium will never be able to substitute former ones”. Concreet betekent dit dat nieuwe media nooit oude media doen verdwijnen. Het was een uitspraak die 24 uur in mijn hoofd heeft zitten bouncen, maar vandaag begreep ik hem pas toen ik in de stad het vacature magazine aan het lezen was bij een kopje soep. Ik leg u uit waarom.
Bij sommige van mijn voormalige werkgevers vond ik de dienst rekrutering het meest innovatieve aspect aan dat bedrijf. Dat is slim, want de recruiters zijn vaak de enige mensen die je spreekt alvorens je aan de slag gaat. Maar als het vernieuwende alleen bij het rekruteren zelf blijft, wil dat natuurlijk zeggen dat het bedrijf voor de rest functioneert als een oude krokodil. In die context verbaast het mij dan ook niet dat de rekruteringswereld Second Life heeft ontdekt.
Begin maart opende Randstad Nederland al zijn virtuele banen service. Je kan er terecht voor echte banen, maar ook voor virtuele banen die betaald worden in Euro’s of Linden dollars.
De leerstoel Jos Willems (1, 2, 3) werd vandaag verder gezet tijdens Euroblog 2007. De keynotespreker was Neville Hobson (communication consultant, bekend podcaster en Co-Founder van Second Life marketing bedrijf Crayon): “Communication Management in Virtual Worlds: The Next Challenge”.
Wil jij in je joggingbroek de glamourwereld van een casino ervaren? Ga naar 888.com, dé aanbieder van online casino!
Recent Comments:
Smetty's Soapbox: u weten dat ik sinds...Jelle Figeys: Sorry, ik heb me vergist. De sint...Jelle Figeys: De sint bernardus heeft trouwens...Jelle Figeys: Het verschil is inderdaad de...danny: Ik hoorde dat het enige verschil tussen...
