Vijf studenten zijn een uurtje geleden begonnen aan mijn (en hun) laatste examen voor dit semester. Tijd voor een evaluatie.
Dit semester heb ik voor het eerst enkele openboekexamens gegeven. Op het eerste zicht resulteert dat in opmerkelijk betere resultaten. Het openboek is een toepassing van mijn visie op praktische(!) kennis: weten hoe je iets (bv een bepaald opmaakelement) moet zoeken, is gewoon veel belangrijker en nuttiger dan het “uit het hoofd” leren ervan.Naast betere punten, merkte ik toch ook op dat de studenten meer ontspannen waren.
Die examens zijn ook een stuk evaluatie voor mij. Als je iemand ziet evolueren van een ICT-bang vogeltje naar een ICT-vaardige student, dan haal je daar als lesgever voldoening uit.
Maar helaas. Toch heeft er ééntje geweend vandaag. Examens zijn emotie, zenuwen en spanning. En ook een snuifje drama blijkbaar…
February 1st, 2007 - 15:57
De hamvraag is natuurlijk: heeft ‘t geholpen, het geween? Just a thought…
February 2nd, 2007 - 2:38
Wenen helpt niet neen. Ik geef punten zoals vastgelegd op mijn verbeterblad. Anders kan ik geen 40 examens op dezelfde manier quoteren.
Die tranen zijn trouwens meestal overbodig. Diegenen die het echt slecht doen, laten nooit een traantje.