“De derde keer trakteer jij” zei ik tegen de collega in de Colruyt. Die keek mij een beetje verbaasd aan. “Jamaar, als je beiden in Gent woont en werkt” probeerde ze, “dan is het toch normaal dat je elkaar vaak tegen komt”. Ze zag er wat paniekerig uit. Waarschijnlijk werd ze niet goed bij de gedachte van al die collega’s die haar eerst zouden opmerken en al de pinten die ze dan moest betalen.
We begonnen de conversatie onder de bloem en zouden elkaar nog vaak kruisen in de food en de non-food. Bij de frisdranken bijvoorbeeld. Omdat mijn favoriete fruitsap uit een andere winkel komt, had ik maar besloten van elke smaak 1 doos mee te doen. Ik wierp een blik op mijn winkelkar en vond het zelf ook een beetje een raar zicht. In de gedachten van de collega zag ik het woord “fruitsap” met veel vraagtekens erbij staan. Zelf kwam ik niet verder meer dan wat schaapachtig lachen.
Bij het toiletpapier kwam het volgende prettig weerzien. Ik was net aan het twijfelen tussen belangrijke criteria zoals 2 of 3 lagen en violetjes of boterbloemekens motief. “Wil je mee kiezen” stamelde ik nog net. De collega liep nu in draf naar de koelafdeling.
De laatste ontmoeting vond plaats ter hoogte van de diepvriezers. “We zullen elkaar niet meer tegenkomen” hoorde ik haar nog net stamelen alvorens ze een sprint inzette naar de kassa’s.
Ergens heb ik het vermoeden dat ze morgen opnieuw in de Colruyt zal moeten gaan winkelen.
Herinneringsbrieven zijn een fijne uitvinding. Ze dienen om te herinneren. En om u schrik aan te jagen met woorden die vies klinken: “u zal in gebreke gesteld worden” en “u zal verwijlintresten gelijk aan de gerechtelijke rente verschuldigd zijn”. Verwijlintresten betekent ‘rente op verzuim van betaling’ volgens de Van Dale. Dat klinkt als iets begrijpelijker, maar ik blijf met een slecht gevoel zitten. Want ik ‘verzuim betalingen’ en dat is toch ook geen fijne gedachte.
Nu het misdrijf begaan en bekend is, dien ik actie te ondernemen: “wij raden u aan een domiciliëring te nemen bij uw financiële instelling”. Ik snap die wijze raad wel. Domiciliëring is een fijn systeem voor bedrijven. Ze halen het geld af wanneer ze dat willen en ze mogen ook zelf het bedrag invullen. Als ze een fout maken, dan is dat spijtig voor u. Dan zeggen ze “Oh pardon, helaas kunnen we dat geld niet terug geven, maar we gaan goed voor uw geld en uw interesten zorgen. Geen paniek dus, als je ons opnieuw geld verschuldigd bent, dan verrekenen we het wel”. Ahwel, ik vind dat sympathiek van ze om zo op mijn geld te passen.
Na de boze woorden en de wijze raad brengt de volgende bladzijde mij helaas opnieuw in verwarring en paniek. Een afbetalingsplan. Ik mag kiezen tussen de bevoegde diensten van het integraal waterbedrijf, het plaatselijk OCMW en een erkende instelling voor schuldbemiddeling. Ik ga voor het laatste kiezen.
Iemand een idee onder welke letter ik een “erkende instelling voor schuldbemiddeling” in het telefoonboek ga vinden?
Update 31/08 : het gaat maar over een bedrag van 37 Eur. De knipoog had ik er beter direct bij gezet.
Ik heb lang een opera jongerenabonnement bij De Munt gehad. Na een paar jaar vond ik het gewoon niet leuk meer. Pas dit jaar besloot ik voor het eerst weer een opera-abonnement te nemen samen met en vooral dankzij vriend Corto.
De Vlaamse opera speelt de producties zowel in Gent als in Antwerpen. Vriend Corto en ik hadden gekozen voor het matinees abonnement in Antwerpen. We besloten plaatsen van rang 1 te nemen, wat uiteindelijk neerkomt op een totaalprijs van 344 eur per persoon voor 6 voorstellingen (ca. 57 eur per voorstelling).
Wat lezen we gisteren in De Standaard (25/08/2006)?:
Door verbouwingsperikelen gaat de opera in Antwerpen dit seizoen niet meer open. De heropening is uitgesteld tot oktober 2007. …
De verbouwing is complex en verloopt in fasen. Eind juli kwamen er onverwacht extra middelen uit de bus om de laatste fase te realiseren: de aanpassing van de technische installaties. De Vlaamse regering maakte daar twee miljoen euro voor vrij. De Vlaamse Opera wil absoluut alle werken tegelijkertijd laten uitvoeren. Maar door de laattijdige beslissing van de regering moet er een openbare aanbesteding klaargestoomd worden. De geplande heropening op 4 februari 2007 is daardoor niet meer haalbaar. Vier producties moeten uitwijken naar andere locaties in Antwerpen.
I wrote a blogpost this summer and added 2 pictures of the Samar yacht I had spotted in Stockholm.
A few weeks later, after adding another 40 pictures to that post and more than 80 to my Flickr account, I decided to close the post. It’s been a great pleasure for me and it was really exciting to follow the boat trough Europe. But after all, this blog and the blogsoftware aren’t really set up for that many content and comments. Besides the technical aspects, it takes to much time for me as well. My holiday is almost over, so it is time to start plan B.
That’s why I created a Samar yacht group on Flickr. The story can continue there (or might be taken over by someone/somewhere else).
Spending that much time on pictures, It really made me a heavy Flickr user (but not that heavy I would call myself a Flickr whore like Lama proudly does). It was fun, but it’s time to move on.
Deze week gaat het maar moeizaam. Net zoals ik in juli een week nodig had om in vakantie te geraken, lijk ik er deze week niet uit te geraken. Maar vandaag gaat het beter.
Ik heb voor het eerst wat blokjes (met werkmomenten) in mijn agenda ingevuld. Ik moet trouwens moeite doen om die agenda (en de rest van de telefoon eigenlijk) niet aan iedereen te willen tonen: een blinkende zwarte Sony Ericsson K800i. Het enige minpunt is dat ik de sync software niet kan draaien op Vista. Tot de officiele release van Vista zal ik dus waarschijnlijk verder moeten doen met MyPhoneExplorer (freeware).
Een papieren agenda heeft nog steeds zijn charmes. Echt waar. Maar het past niet bij mijn imago. Dat begrijpt u ook wel.
Genoeg gewerkt vandaag. Ik wil ook niet oververmoeid geraken vanaf de eerste dag.
“De zomer is weer gedaan”. “Ik heb liever de herfst”. “Ik heb soep gemaakt en groenten ingevroren”.
Vreemd. Het is nog maar augustus en iedereen rondom mij lijkt de herfst al te verwelkomen.
Ik wil helemaal niet denken aan de wintercollectie, koud weer, vroeg donker, veel binnen zitten, geen terraskes meer doen, binnen sporten in plaats van afspreken aan de Blaarmeersen, de ramen vervloeken omdat ze te veel kou doorlaten en de huisbaas niet wil investeren in nieuwe exemplaren…
Het is nog minstens tot einde september zomer! De koudere temperaturen en de regen zullen mij niet van gedacht doen veranderen. Leve de zomer.
* Dit gezegd zijnde, gaat Smetty verder in de keuken voor het bakken van zelf-gemarineerde haan uit eigen kweek, het bereiden van saus op basis van (grotendeels) zelf-ingevroren groenten en het degusteren van een bier uit de kerstbierencollectie van vorig jaar. *
Allez hup, bij Microsoft gooien ze zowaar een blog-schrijftool op de markt: Windows Live Writer (meer bij Kris Hoet). De vraag die ik mij onmiddellijk stel: is dit een alternatief voor het bloggen met Word 2007?
What happens if you have to pay (congestion charge) every time you pass a certain point with your car in the city?
This is what they tried in Stockholm:
“The controversial trial of congestion charging in Stockholm ended at 6:30pm Monday [31/07/06], with the future of the tax still uncertain. The trial, which started in January, which cost 3.8 billion kronor to set up, claims to have reduced traffic in and out of the city by 22 percent, and garnered 400 million in revenues, much less than expected”. Source: The Local
Ik kan soms zo verstrooid zijn. Een comment (overbodige trackback van mezelf naar mezelf) deleten, terug proberen halen omdat het de verkeerde is en vervolgens vaststellen dat de comments van de voorbije week in de spam-box verdwenen zijn. Gelukkig is WordPress daarop voorzien.
Maar het is niet alleen online. Ik kan in de living komen en vergeten wat ik daar kwam doen. Daarnaast vergeet ik ook constant waar ik iets gelegd heb. Vooral spullen die niet op een vaste plaats liggen.
Ik heb een selectief geheugen denk ik. Zo vergeet ik gegarandeerd of ik een bepaalde film of toneelstuk al gezien heb, maar blijk ik een ongelooflijk geheugen te hebben voor roddels en bepaalde feiten.
Oud worden? Gewoon verstrooid? Ik weet het niet. Maar hij noemt mij alvast een tijdje professor.
Is dat van die intelligentie en verstrooid zijn een cliché? :-p
The Ikea post (sorry, Dutch only) made me think of the role an advertising agency can (and in my opinion should) play in writing a corporate/business blog. I wrote this post with Ikea in my mind.
I think a (real) corporate blog should not be written by an advertising/PR agency employee (unless it’s the agency’s blog itself of course). The main reason will be the fact that this person will lack some of most the important elements: passion, authority and credibility to represent the company to the outside world.
I’m not saying an employee or an external agency cannot be passionated about a topic. But he/she will miss things like the company buzz, other colleagues telling stories about contacts they had with clients, encounters in the elevator, rumours and stuff that happens on the company floor. The outside world will see this person as a representative from an agency, but not as someone from the company itself. It will be much easier for a real employee to become an authority, speak with a credible voice (based on inherent knowlegde) and be the face of the company.
Does that mean an advertising/PR agency cannot help a client to start a company blog? Of course not! They have been communication partners in the past, and there is no reason this should change. An agency can analyse the company’s needs and determine the goal of the blog. In the end, the set-up, layout and all the necessary tools (RSS, tags etc) are important, but not key (I don’t like blogs which are too slick, but I’m sure creatives will strongly disagree with me on that).
The most important aspects will be the company’s culture towards open communication and the corporate blog authors/bloggers.
Ikea heeft een blog (via digimedia). De blog maakt deel uit van de LEEF NU campagne. Beiden werden opgezet door reclamebureau Germaine.
Gebruiksaanwijzing bij de blog:
“Op de LEEF NU-blog verzamelen we de meest uiteenlopende berichten uit de actualiteit die te maken hebben met alles wat ons verhindert om meer van het leven te genieten…
Op deze blog willen we graag jouw visie op de absurde kant van onze maatschappij horen. Kies het bericht waarop je commentaar wil geven, klik op ‘geef je mening’, registreer je vrijblijvend en lucht je hart.”
Today, I was suprised to read (online, newspapers) how many people started minimalizing the impact of the AOL searchdata dump. Let’s see if we can make something out of 1 random data dump.
Facts:
User 2452032 visits MySpace on March 1st and 27th of May. He searches for mail.myspace.com on the 29e and the 30e of may. Note: mail.myspace.com is only available for registered members.
On the 4th of May the users types instantmessenger with an “a”.
On the 15th of March, the users searches for “bsholl01″. This could be a login that has been typed in the wrong field (maybe you don’t do that, but I’ve already done it myself).
Het ziet er naar uit dat AOL (America Online, één van de eerste ISP’s in de VS, nu Time Warner) vandaag de grootste blunder ooit heeft begaan wat zoekmachines en privacy betreft.
Andrew Weinstein, een woordvoerder van AOL, vertelt in de comments (inclusief verontschuldigingen) van de plentyoffisch blog wat er precies vrijgegeven werd door AOL:
Zoekdata van 658.000 anonieme gebruikers over een periode van 3 maanden (maart tot mei).
Geen persoonlijk identificeerbare data, maar wel zoekstrings die persoonlijke data kunnen bevatten.
De data zou maar 1.5% van de zoekacties op AOL in mei bevatten en zich beperken tot opzoekingen gedaan met de AOL client software in de VS.
Ondanks 2 spam-filters (1e bij Google en 2e in Thunderbird), krijg ik toch nog regelmatig spam mail binnen. Vooral de zoekmachine-boeren lijken massaal hun weg naar mij te vinden. De taalfilter van deze verzenders twijfelt wel een beetjes of ik Nederlands of Duits spreek blijkbaar. Maar om dat goed te maken, krijg ik ze in 2 talen binnen. Zo hoef ik de boodschap zeker niet te missen. Read the rest of this entry »
“Laat ik eens op de videoknop drukken” dacht ik, “anders kan ik nooit iets op YouTube zetten”. En kijk, er was toevallig een Catalaans cultuurfestival begonnen in Malmö.
Het zwierende object in beeld heeft echt moeite gedaan om mij te raken. Misschien jammer voor de hits, maar ik had geen zin in een sollicitatie voor America’s Funniest Home Videos of een knal op mijn camera.
Göteborg is de 2e stad van Zweden. Op Scandinavisch vlak is het de grootste universiteitsstad en heeft ze de grootse haven (wat je ook bezoekt in Zweden, het lijkt erg belangrijk om steeds “de grootste in Scandinavië” te hebben).
