Helaas was er nog één plaats vrij, daar onder die kerktoren. We waren het bijna vergeten eigenlijk en dachten dat ons grootmoeder 100 jaar zou gaan worden. Maar zo is het dus niet gelopen. Een beroerte sloeg haar onverwachts knock-out. Ze zou net geen 93 worden.

Met mijn grootvader (overleden in 2008) kreeg ze 8 kinderen, die kregen op hun beurt 16 kleinkinderen, en als ik mij niet misteld heb, kregen die op hun beurt ook nog eens 15 achterkleinkinderen. Allen samen vormden we haar leven, met haar huis als uitvalsbasis. De wereld daarbuiten werd gereduceerd tot vulling voor kranten en televisie, al nam ze die wel gretig tot zich. Ze heeft mij meermaals overdonderd met haar enorme feitenkennis en ze had ook een fenomenaal goed geheugen, ook voor die dingen die je zelf al vergeten was.

Na een eerste verblijf bij een onthaalmoeder, werd ik zelf door grootmoeder opgevangen en elke dag naar school gebracht. Niet lang daarna volgden er ook nog andere neven en nichten en zo werd ze jarenlang een belangrijke leverancier voor de plaatselijke kleuterklas. En ongeacht haar leeftijd, ze liet kinderen altijd kind zijn, ook al verbouwden die haar keuken en moet het aantal decibels er vaak onuitstaanbaar geweest zijn.

Mijn eigen moeder heb ik vast wel vaker ongelukkig gemaakt telkens ze van mij te horen kreeg dat de rode kool van grootmoeder toch beter was, of dat er geen andere pickles op tafel kon komen dan die van het merk Bister. Toch was bij haar blijven eten meestal een opgave: ze serveerde steeds een gigantische berg aardappelen met een overvloed aan saus erbij. Protesteren hielp niet en had je even een zwak moment, dan kwam er nog een aardappel bij.

Het huishouden deed ze het liefst van al zelf. Want wat je zelf doet, doe je beter. Ze had nog 7 kinderen die elk karwei voor haar zouden klaren, maar dat weerhield er haar niet van om tot ver in de tachtig zelf op het glazen dak van de veranda te klauteren of op handen en voeten gevaarlijke trappen op te gaan. Ons moeder was verontwaardigd telkens ze haar ergens aantrof waar ze niet meer hoorde te zijn, maar ik weet nu al dat mij hetzelfde te wachten staat. Jawel, appel, boom. Ik ga er niet aan ontkomen.

Voor de buitenwereld was ze “Margrit”, hoewel dat officieel Maria-Margaretha was. Voor ons, kleinkinderen en achterkleinkinderen, was het altijd “meter”.

Ze mag nu voor eeuwig rusten, ons meter, in de buurt van grootvader, daar onder die kerktoren.

Welterusten,

C. Margaretha G. De Smet

Elke leerkracht of onderzoeker kan minstens een paar leuke voorbeelden opnoemen waar hij “A” bedoelde, maar waar men “B” begreep. En omdat ik nu zelf weer op het punt sta om zo een 3000 vragenlijsten uit te rollen, ging ik vandaag zelf in een klas meeluisteren. En het was direct prijs.

De leerlingen kregen achteréénvolgens: een vragenlijst die ze alleen moeten invullen, gevolgd door een bundel werkblaadjes. Op die werkblaadjes moeten ze als geheugensteun invullen of ze alleen, dan wel met iemand samenwerken aan de computer.

Nu heb ik het invul-veld “alleen/samen met:” ook verkeerdelijk op de vragenlijsten gezet. Toen wisten ze echter nog niet in welke conditie ze zaten (individueel of samen). Resultaat: de meeste leerlingen hebben dat blijkbaar geïnterpreteerd als “single” of “ik heb een lief”. En dat is naar mijn weten nog nooit een voorspeller geweest binnen het computer ondersteunend samenwerkend leren. Maar het is wel een orginele.

“Wanneer krijg ik eens een foto van jullie” vroeg de mama herhaaldelijk. Niet zomaar een foto van 9 cm bij 12 cm, wel een foto om in te kaderen en op te hangen. Het was voor mij de aanleiding om het aanbod van Pixum.be aan te nemen om hun fotoservice uit te testen. De aanbieding van de maand november liet ik voorbij gaan, maar de fotokalender in december, dat klonk als muziek in de oren.

Het registreren en aanloggen op de website wees zichzelf uit. Ik koos uit het aanbod een fotokalender in A4 formaat. Dat de website uit het Duits vertaald werd, zou je eigenlijk niet mogen merken, maar zelf liep ik op 2 cruciale momenten op een niet vertaalde pagina of boodschap aan. Gezien mijn kennis van het Duits nul is, moest ik toch even zoeken. Het toevoegen van foto’s en bewerken van tekst verliep dan weer allemaal zeer vlot. Alleen op het moment dat ik een verkeerde foto oplaadde, vond ik niet onmiddellijk hoe ik die weer kon verwijderen. Het antwoord was zoals het hoort terug te vinden via de helpfunctie, maar het had net allemaal iets intuïtiever gekund.

De preview van de kalender zag er goed. Ik mocht er gratis één bestellen, maar besloot er nog een exemplaar bij te kopen. De bestelling ging op 12 december de deur uit, exact een week later zat het pakje in de brievenbus.

Mijn eerste kennismaking met Pixum verliep dus vlot. Alleen kan de usability hier en daar misschien nog net iets beter. Het enige echte negatieve punt aan de service is hun mailbeleid. Op 3 weken tijd heb ik 9 voor mij oninteressante commerciële berichten gekregen met een onvermijdelijk unsubscribe als gevolg.

Het resultaat op papier, dat mocht er zijn. En ons moeder, die heeft er in één keer 13 foto’s bij gekregen om op te hangen en was daar héééééél erg blij mee. Een beter kerstgeschenk had ik niet kunnen geven.

Enkele jaren geleden kreeg ik enkele flesjes Westvleteren 12. De gulle gevers vonden het gewoon geen lekker bier. We dronken de biertjes op, maar de smaak was ik anno 2011 wel vergeten. Het enige wat ik mij meende te herinneren was dat ik het allemaal niet zo bijzonder vond.

Een tijdje geleden hoorde ik iemand van brouwerij Sint-Bernardus vertellen over hun St Bernardus Abt 12 bier. Dat zou sterk gelijken op de Westvleteren 12 en daar was een historische reden voor. Kort na de tweede wereldoorlog besloot Trappistenabdij St. Sixtus uit Westvleteren blijkbaar om de productie van hun bier uit te besteden aan brouwerij Sint-Bernardus. Pas in 1992 kwam daar een einde aan omdat de verschillende Trappistenbrouwerijen (vijf in België en één in Nederland) besloten hadden de kwalificatie “Trappistenbier” enkel nog toe te kennen aan bieren gebrouwen binnen de muren van de abdijen (bron: brouwerij Sint-Bernardus).

Gezien mijn niet zo bijster positieve herinnering aan het bier, dacht geen haar op mijn hoofd eraan om ooit op bedevaart te gaan richting Sint-Sixtusabdij om toch maar enkele flesjes van het bier te bemachtigen. Ook de bouwsteenbox (6 flesjes voor het goede doel), misschien wel de marketingstunt van 2011, kon mij niet motiveren om er speciaal voor naar de Colruyt te gaan, maar, er belandde wel een exemplaar bij mij. En aldus kon ik eindelijk een blinde proeftest organiseren: St Bernardus Abt 12 vs Westvleteren 12.

Vier mensen proefden blind beide bieren. Twee vragen dienden beantwoord te worden. Kunnen we één van beide bieren herkennen (herkenning of onbeslist, gokken werd uitgesloten). Welk bier smaakt het lekkerst?

Het resultaat van de proeverij was interessant. Wat betreft de smaakherkenning proefde 1 iemand met zekerheid de Westvleteren, een andere proever de St Bernardus Abt 12 . Beiden motiveerden hun keuze omdat ze recent één van beide bieren gedronken hadden en de smaak duidelijk herkenden. En toen werd het beste bier gekozen. Het werd 3-1 in de battle van St Bernardus Abt 12 versus Westvleteren 12.

Op zich hoeft het niet te verbazen dat Westvleteren 12 de strijd verloor. Ik vind het zelf een ernorm smaakvol bier, met veel mout, karamel en kruiden en bittere smaken zoals chocolade en tabak. Maar helaas, het is ook een alcohol-bom die enorm zwaar op de maag ligt. Ik kan het wel smaken, maar niet meer dan een half flesje en liefst ook met wat kaas of een dessert erbij. De St Bernardus Abt 12 is duidelijk lichter en drinkt makkelijker weg.

Het was leuk om ze tegen elkaar te zetten, maar ik hoef de komende jaren niet zonodig nog eens een Westvleteren te drinken.

Update 27/10: Scarlet heeft naar aanleiding van mijn vraag contact opgenomen en belooft de zaak op te lossen. Als u een gelijkaardige ervaring heeft met de telefonsiche helpdesk, raad ik u aan om een schriftelijke reactie via mail mbt uw probleem te vragen. Het callcenter (telefonisch althans) lijkt compleet niet op de hoogte te zijn over de situatie mbt FullADSL. Daarnaast is er nog de (onafhankelijke) ombudsdienst (klachten@ombudsmantelecom.be) die iedereen kan raadplegen.

Update 8/11: Internet terug actief

Originele post: 

Tav Joz Wölbling, communicatie manager bij Scarlet.
CC: de helpdesk

Beste Joz,

als ex-collega mag ik je nog steeds met je voornaam aanspreken hoop ik. Ik moet je iets vertellen over Scarlet waar ik zeer ongelukkig over ben.

Vandaag zijn wij als klant door Scarlet letterlijk op straat gegooid. Wij zijn waren nochtans tevreden bij jullie. Eerlijk gezegd, ik vind het compleet absurd en had graag van jou vernomen of het een misverstand is.

Het zit zo. Wij zijn al sinds begin 2010 aangesloten bij FullADSL. Die hadden een mooie aanbieding voor leerkrachten: simpel, kwalitatief en een goeie prijs/kwaliteit. Nu werd FullADSl blijkbaar een tijdje geleden overgenomen door Scarlet. En daar begint het probleem.

Begin oktober belt iemand van het Scarlet callcenter. Ze wil graag digitale televisie verkopen, maar wij hebben al DVB-T en dat is voldoende. Ik maak haar wel attent op de vreemde facturatiebedragen via domiciliëring bij FullADSl. Om een lang verhaal kort te maken, zij adviseert ons om over te schakelen op Scarlet en bevestigt expliciet dat onze FullADSL-account zal omgezet worden zonder dat dit bijkomende kosten zal meebrengen. Er zou voor ons niets veranderen, en dat vonden wij OK.

Een week later blijkt uit al jullie communicatie dat wij als “nieuwe” klant beschouwd worden. Bij jullie helpdesk bevestigt men mij dat ook expliciet, en meer nog, we zouden zelfs voor onze FullADSL-account nog een opzegvergoeding moeten betalen ook. “Het spijt mij” zei de helpdeskmedewerker, “maar overschakelen kan niet, er is u gewoon een nieuwe aansluiting verkocht”.

Twee keer betalen voor hetzelfde product lijkt mij absurd, en dus stuurden wij een fax naar u waarin wij lieten weten dat we verkeerd geïnformeerd zijn over het Scarlet-product en dus gewoon onze FullADSL-account wensen te behouden.

Sinds gisteren zijn wij tot onze grote verbazing internetloos. Vanochtend heb ik naar jullie helpdesk gebeld. Conclusie: onze lijn werd afgesloten. Meer nog, dit kan niet ongedaan gemaakt worden, ook al hebben wij onze FullADSL-account NIET opgezegd.

Ik heb 2 vragen.
1) Begrijp ik het nu correct dat jullie het contract éénzijdig met onmiddellijke ingang opgezegd hebben en ons internet afgesloten? Want ik heb mijn FullADSL-account niet opgezegd.
2) Indien het antwoord op de vorige vraag ja is, dan neem ik ook aan dat jullie mij geen factuur meer gaan sturen voor november, aangezien jullie gisteren (25 oktober 2011) het internet al afgesloten hebben.

Graag je reactie Joz, want ik vind dat vreemd, tevreden klanten zomaar buiten gooien.

Groeten,

Cindy